Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο φωτισμένος δάσκαλος

 Old Man Enjoying Meeting His Son Stock Footage Video (100% Royalty-free)  1030107785 | Shutterstock

 Ένας νέος άνδρας πλησιάζει έναν ηλικιωμένο και τον ρωτά:

"Κύριε,με θυμόσαστε;"

Ο ηλικιωμένος του απαντά αρνητικά και τότε ο νέος του λέει πως ήταν μαθητής του στο Γυμνάσιο.

Ο συνταξιούχος πλέον καθηγητής ρωτά τότε τον νέο με ενδιαφέρον:

" Για πες μου, παιδί μου, με τι ασχολείσαι τώρα:"

"Λοιπόν, έγινα κι εγώ καθηγητής"

" Πολύ χαίρομαι ,παιδί μου. Πώς και το αποφάσισες:"

"Ξέρετε, εσείς με κάνατε να αγαπήσω αυτό το επάγγελμα. Το όνειρό μου ήταν να γίνω σαν κι εσάς!"

"Δεν καταλαβαίνω, παιδί μου, γιατί ακριβώς ήθελες να γίνεις σαν κι εμένα:"

Τότε ο νεαρός καθηγητής είπε στον παλιό του δάσκαλο την παρακάτω ιστορία:

" Μια μέρα, ένας συμμαθητής μου ήρθε στο σχολείο φορώντας ένα πολύ όμορφο και ακριβό ρολόι. Μου άρεσε τόσο πολύ αυτό το ρολόι ώστε αποφάσισα να του το κλέψω.Βρήκα την ευκαιρία καθώς βγαίναμε για διάλειμμα, εκμεταλλεύτηκα το στριμωξίδι και του το πήρα από το χέρι χώνοντάς το στην τσέπη μου. Το παιδί κατάλαβε πως κάποιος του τράβηξε το ρολόι από το χέρι κι έβαλε τις φωνές. Τότε, εσείς που έτυχε να είστε ο καθηγητής μας, φωνάξατε να μην βγούμε έξω για διάλειμμα , αλλά να μείνουμε όρθιοι στη τάξη κάνοντας ένα κύκλο.Και μας είπατε πως για να βρεθεί το ρολόι, θα πρέπει όλοι να κλείσουμε τα μάτια μας κι εσείς θα περνούσατε από κάθε παιδί ψάχνοντας τις τσέπες του. Επιμείνατε πολύ να έχουμε κλειστά τα μάτια και ψάξατε τις τσέπες όλων των παιδιών. Όταν ψάξατε και το τελευταίο παιδί, πήγατε στην έδρα, ακουμπήσατε το ρολόι και μας είπατε να ανοίξουμε τα μάτια μας. Καλέσατε το παιδί να πάρει το ρολόι του και μας είπατε πως πρέπει να ξεχάσουμε το συμβάν και να μην ξαναγίνει κάτι ανάλογο. Ούτε τότε, ούτε και μέχρι να τελειώσουμε το σχολείο δεν μου κάνατε ποτέ παρατήρηση, έστω και διακριτικά χωρίς να με εκθέσετε στους συμμαθητές μου! Αλήθεια, το θυμόσαστε το συμβάν, κύριε καθηγητή΄;"

" Φυσικά και το θυμάμαι το περιστατικό αλλά δεν ήξερα ότι το έκλεψες εσύ, επειδή κι εγώ είχα κλειστά τα μάτια μου την ώρα που έψαχνα στις τσέπες σας!

Εκεί ακριβώς βρίσκεται το νόημα της διδασκαλίας.  

 Αν προσπαθείς να διορθώσεις κάποιον ταπεινώνοντάς τον, τότε δεν κάνεις για δάσκαλος!"

 




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι/ Σχεδίασμα Β - Διοινύσιος Σολωμός

  Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει· Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι’ η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει· Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει: «Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω γω στο χέρι; Οπού συ μού γινες βαρύ κι’ ο Αγαρηνός το ξέρει.

Η φυγή του Καραμανλή - Βασίλης Ραφαηλίδης (ΙΣΤΟΡΙΑ -κωμικοτραγική- ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830-1974

  Στις 18 Ιουνίου 1963, εννιά μόλις μέρες μετά την παραίτησή του, ο Καραμανλής φεύγει για τη Ζυρίχη για λόγους προσωπικούς, αφού μεταβίβασε την αρχηγία του κόμματός του,της ΕΡΕ, σε τριμελή επιτροπή από τους Παν. Κανελλόπουλο,Παν. Παπαληγούρα και Κων. Ροδόπουλο. Πάντως δεν παραιτείται ακόμα από την ενεργό πολιτική δραστηριότητα.. Στις 28 Σεπτεμβρίου επιστρέφει και διευθύνει προσωπικά την προεκλογική εκστρατεία για τις εκλογές που θα γίνουν στις 3 Νοεμβρίου. Το διάστημα από την ημέρα της παραίτησης της κυβέρνησης Καραμανλή (9 Ιουνίου 1963) μέχρι την αναγκαστική, λόγω παραιτήσεως, διεξαγωγή των εκλογών, είναι πολύ μεγάλο. Πρέπει να μαγειρευτεί νέος εκλογικός νόμος. Που θα τον φκιάξει ένας παλατιανός, ο Πα. Πιπινέλης. Που σχηματίζει κυβέρνηση κατ' εντολή του βασιλιά, δηλαδή της βασίλισσας, και παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης χάρη στην ΕΡΕ, της οποίας ο αρχηγός, ωστόσο, έχει εκδιωχτεί από τη βασίλισσα. Η οποία φαίνεται να επικρατεί απολύτως. Και τον Καραμανλή διώχνει, και τον Πιπινέλη διορίζε...

Η δολοφονία του Πολκ- Βασίλης Ραφαηλίδης

  Τίποτα το περίεργο να βρίσκεις πτώματα στους δρόμους και τη θάλασσα της Θεσσαλονίκης αυτή την εποχή (εν. κατά τον εμφύλιο). Στην από παράδοση ελληνική πρωτεύουσα των πολιτικών δολοφονιών που ίσως γι' αυτό τη βαφτίσαμε συμπρωτεύουσα, ένα ακόμα πτώμα δεν είναι παρά ένα ακόμα πτώμα. Όμως το πράγμα αλλάζει όταν το πτώμα ανήκει σε Αμερικανό δημοσιογράφο που κυνηγάει μανιωδώς τη δημοσιογραφική επιτυχία. Όλοι οι σοβαροί δημοσιογράφοι όλου του κόσμου ονειρεύονται μια συνάντηση με τον αρχικαπετάνιο Μάρκο, ώστε να έχουν από πρώτο χέρι τις απόψεις του για μια υπόθεση που βρίσκεται καθημερινά στην πρώτη σελίδα των εφημερίδων όλου του κόσμου, κι αυτό είναι που δεν θέλουν οι Αμερικανοί. Βέβαια ο Τζωρτζ Πολκ ήταν άνθρωπος προοδευτικός.Όχι πάντως κομμουνιστής, ούτε καν φιλοκομμουνιστής. Και πριν απ΄όλα ήταν ένας ευσυνείδητος δημοσιογράφος, που ήρθε στην Ελλάδα για να συναντήσει τον Μάρκο ως απεσταλμένος ενός αμερικανικού ραδιοφώνου και μιας αμερικανικής εφημερίδας. Μια όμορφη ανοιξιάτικη μέρα, τ...