Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η φυγή του Καραμανλή - Βασίλης Ραφαηλίδης (ΙΣΤΟΡΙΑ -κωμικοτραγική- ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830-1974

 

Στις 18 Ιουνίου 1963, εννιά μόλις μέρες μετά την παραίτησή του, ο Καραμανλής φεύγει για τη Ζυρίχη για λόγους προσωπικούς, αφού μεταβίβασε την αρχηγία του κόμματός του,της ΕΡΕ, σε τριμελή επιτροπή από τους Παν. Κανελλόπουλο,Παν. Παπαληγούρα και Κων. Ροδόπουλο. Πάντως δεν παραιτείται ακόμα από την ενεργό πολιτική δραστηριότητα.. Στις 28 Σεπτεμβρίου επιστρέφει και διευθύνει προσωπικά την προεκλογική εκστρατεία για τις εκλογές που θα γίνουν στις 3 Νοεμβρίου.
Το διάστημα από την ημέρα της παραίτησης της κυβέρνησης Καραμανλή (9 Ιουνίου 1963) μέχρι την αναγκαστική, λόγω παραιτήσεως, διεξαγωγή των εκλογών, είναι πολύ μεγάλο. Πρέπει να μαγειρευτεί νέος εκλογικός νόμος. Που θα τον φκιάξει ένας παλατιανός, ο Πα. Πιπινέλης. Που σχηματίζει κυβέρνηση κατ' εντολή του βασιλιά, δηλαδή της βασίλισσας, και παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης χάρη στην ΕΡΕ, της οποίας ο αρχηγός, ωστόσο, έχει εκδιωχτεί από τη βασίλισσα. Η οποία φαίνεται να επικρατεί απολύτως. Και τον Καραμανλή διώχνει, και τον Πιπινέλη διορίζει, και την ΕΡΕ του Καραμανλή υποχρεώνει να στηρίξει τον δικό της.
Τις εκλογές τις διεξάγει υπηρεσιακή κυβέρνηση υπό τον πρόεδρο του Αρείου Πάγου Στ. Μαυρομιχάλη και όχι ο Πιπινέλης όπως προέβλεπε το παλατιανό σχέδιο. Το γεγονός πως εκδιώχτηκε ο Καραμανλήςδεν σημαίνει πως πρέπει να εκδιωχτεί και η Δεξιά από την εξουσία. Κι αυτήν την εποχή δεν υπάρχει άλλη άξια λόγου Δεξιά πλην της ΕΡΕ του Καραμανλή.
Μετά την ήττα της ΕΡΕ σε τούτες τις εκλογές (του 1963), που ωστόσο δεν είναι και τόσο απογοητευτική γι' αυτήν αφού η Ένωση Κέντρου προς το παρόν δεν μπορεί να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, ο Καραμανλής φεύγει για δεύτερη φορά, μετά την 28η Σεπτεμβρίου 1963, για το Παρίσι. Αυτή τη φορά με ψευδώνυμο. Γιατί με ψευδώνυμο; Παράνομος είναι; Κομμουνιστής είναι; Και γιατί την πρώτη φορά που έφυγε πήγε στη Ζυρίχη; Οι φήμες οργιάζουν. Τι πήγε να κάνει στη χώτα των Τραπεζών; Τι φοβάται και χρησιμοποιεί ψευδώνυμο, ως εγλκηματίας που τον κυνηγάει η Ιντερπόλ; Μερικοί λεν πως φοβάται την Ένωση Κέντρου, που όλο τον καιρό του ανένδοτου απειλεί με δίκες και καταδίκες για τα τερατώδη σκάνδαλα της οκταετίας στα οποία φέρεται αναμεμειγμένη η οικογένεια Καραμανλή,αν όχι και ο ίδιος προσωπικά. Άλλοι, μεταξύ των οποίων και ο Γιάννης Κάτρης, ισχυρίζονται πως φοβάται τη βασίλισσα, που τον εκβιάζει με το περίφημο μνημόνιο, δηλαδή τη μυστική σενεννόηση με τους Αμερικανούς για τις Συμφωνίες της Ζυρίχης το 1959, κατά τις οποίες ξεπουλήθηκε η Κύπρος. 
Αλλά η τελευταία εκδοχή μοιάζει πιο πιθανή, αν και δεν πρέπεινα αποκλείονται και οι άλλες. Ο Καραμανλής ενδιαφέρεται πολύ για την υστεροφημία του και σε καμιά περίπτωση δεν θα ήθελε η Ιστορία να τον αναγράψει σαν τον άνθρωπο που πούλησε την Κύπρο, πράγμα που παραμένει αναπόδεικτο, όπως και οι άλλες υποψίες.Στην Ελλάδα τίποτα δεν αποδεικνύεται οριστικά και τελεσίδικα. Αλίμονο αν αποδεικνυόταν! Δεν θα βρίσκαμε ούτε πρόεδρο της Δημοκρατίς, ούτε πρωθυπουργό,ούτε καν υπουργό εντελώς τίμιο και απόλυτα καθαρό. Η βρομιά και ο ελληνικός πολιτικός βίος είναι έννοιες σχεδόν συνώνυμες.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι/ Σχεδίασμα Β - Διοινύσιος Σολωμός

  Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει· Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι’ η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει· Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει: «Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω γω στο χέρι; Οπού συ μού γινες βαρύ κι’ ο Αγαρηνός το ξέρει.

Η δολοφονία του Πολκ- Βασίλης Ραφαηλίδης

  Τίποτα το περίεργο να βρίσκεις πτώματα στους δρόμους και τη θάλασσα της Θεσσαλονίκης αυτή την εποχή (εν. κατά τον εμφύλιο). Στην από παράδοση ελληνική πρωτεύουσα των πολιτικών δολοφονιών που ίσως γι' αυτό τη βαφτίσαμε συμπρωτεύουσα, ένα ακόμα πτώμα δεν είναι παρά ένα ακόμα πτώμα. Όμως το πράγμα αλλάζει όταν το πτώμα ανήκει σε Αμερικανό δημοσιογράφο που κυνηγάει μανιωδώς τη δημοσιογραφική επιτυχία. Όλοι οι σοβαροί δημοσιογράφοι όλου του κόσμου ονειρεύονται μια συνάντηση με τον αρχικαπετάνιο Μάρκο, ώστε να έχουν από πρώτο χέρι τις απόψεις του για μια υπόθεση που βρίσκεται καθημερινά στην πρώτη σελίδα των εφημερίδων όλου του κόσμου, κι αυτό είναι που δεν θέλουν οι Αμερικανοί. Βέβαια ο Τζωρτζ Πολκ ήταν άνθρωπος προοδευτικός.Όχι πάντως κομμουνιστής, ούτε καν φιλοκομμουνιστής. Και πριν απ΄όλα ήταν ένας ευσυνείδητος δημοσιογράφος, που ήρθε στην Ελλάδα για να συναντήσει τον Μάρκο ως απεσταλμένος ενός αμερικανικού ραδιοφώνου και μιας αμερικανικής εφημερίδας. Μια όμορφη ανοιξιάτικη μέρα, τ...