Τίποτα το περίεργο να βρίσκεις πτώματα στους δρόμους και τη θάλασσα της Θεσσαλονίκης αυτή την εποχή (εν. κατά τον εμφύλιο). Στην από παράδοση ελληνική πρωτεύουσα των πολιτικών δολοφονιών που ίσως γι' αυτό τη βαφτίσαμε συμπρωτεύουσα, ένα ακόμα πτώμα δεν είναι παρά ένα ακόμα πτώμα. Όμως το πράγμα αλλάζει όταν το πτώμα ανήκει σε Αμερικανό δημοσιογράφο που κυνηγάει μανιωδώς τη δημοσιογραφική επιτυχία.
Όλοι οι σοβαροί δημοσιογράφοι όλου του κόσμου ονειρεύονται μια συνάντηση με τον αρχικαπετάνιο Μάρκο, ώστε να έχουν από πρώτο χέρι τις απόψεις του για μια υπόθεση που βρίσκεται καθημερινά στην πρώτη σελίδα των εφημερίδων όλου του κόσμου, κι αυτό είναι που δεν θέλουν οι Αμερικανοί. Βέβαια ο Τζωρτζ Πολκ ήταν άνθρωπος προοδευτικός.Όχι πάντως κομμουνιστής, ούτε καν φιλοκομμουνιστής. Και πριν απ΄όλα ήταν ένας ευσυνείδητος δημοσιογράφος, που ήρθε στην Ελλάδα για να συναντήσει τον Μάρκο ως απεσταλμένος ενός αμερικανικού ραδιοφώνου και μιας αμερικανικής εφημερίδας.
Μια όμορφη ανοιξιάτικη μέρα, τη 16η Μαϊου 1948, οι ψαράδες βλέπουν στο Θερμαϊκό να επιπλέει κάτι που δεν έμοιαζε με ψόφιο δελφίνι. Το πτώμα ήταν δεμένο χειροπόδαρα. Μια τρύπα από σφαίρα στόλιζε το κρανίο σα γαρίφαλο στ' αυτί. Άρα, πρώτα τον σκότωσαν κι νύστερα τον έριξαν στη θάλασσα για να πάει στον πάτο. Όμως το βαρίδιο έφυγε και οι δολοφόνοι πάλι τα έκαναν μούσκεμα.Άντε τώρα να δημιουργήσεις πειστικά σενάρια για να πεις πως τον Πολκ τον σκότωσαν οι κομμουνιστές, γιατί με τόποτα φεν ήθελαν να γίνουν γνωστά όσα τρομερά και φοβερά συνέβαιναν στο βουνό. Περίπου, τελετές βουντού.
Και το ολικά βλακώδες σενάριο, που θα το απέρριπτε και ο έσχατος Αμερικανός κινηματογραφικός παραγωγός, τον Πολκ τον δολοφόνησαν μέσα σε μια βάρκα οι κομμουνιστές Μουζενίδης και Βασβανάς. ' αυτούς τον παρέδωσε ως πρόβατον επί σφαγήν ο δημοσιογράφος Γρ. Στακτόπουλος, ίσως το πιο τραγικό πρόσωπο του Εμφυλίου. Μάλιστα, ο Στακτόπουλος "ομολόγησε".
Ναι, αλλά αν δεν "ομολογούσε", πρώτον θα πήγαινε κατεθείαν στο εκτελεστικό απόσπασμα, διότι ήταν όντως "συμπαθών", όχι πάντως κομμουνιστής, και δεύτερον η μαγιονέζα δεν θα έδενε με τίποτα. Ενώ τώρα, με μια "ομολογία" που έγινε με τρόπο ανομολόγητο, οι τρύοες του σεναρίου βούλωναν όπως όπως. Όχι πάντως για τους ιδιαίτερα νοήμονες. Αλλά καμιά χονδροειδής προπαγάνδα δεν απευθύνεται σε ιδιαίτερα νοήμονες. Κι έτσι σαν απώτερος λόγος της δολοφονίας του Πολκ απ' τους κομμουνιστές προβλήθηκε η επιθυμία της Αριστεράς να φορτώσει στη Δεξιά ένα έγκλημα ώστε να τη δυσφημίσει και να στρέψει την αμερικάνικη κοινή γνώμη εναντίον της. Και τούτο πέρα απ' την επιθυμία της Αριστεράς να μην ανέβει ο πολκ στο βουνό κι αρχίσει και γράφει συμπαθητικά για τους αντάρτες , αυτός ο Αμερικανός, , ο εξ ορισμού "εχθρός του λαού", ειδικότερα του ελληνικού, που δεν θα έπρεπε να είναι φίλος των ανταρτών.
Δεν είναι εντελώς βέβαιο, αλλά τη δολοφονία του Πολκ την οργάνωσε ο μεγάλος πράκτορας της Ιντέλιτζενς Σέρβις, Πάνταλ Κόουτς, που συτή την εποχή παριστάνει τον πρόξενο της Μ. Βρετανίας στη Θεσσαλονίκη, τη "νύμφη του Θερμαϊκού" και παρανύμφη πολλών πολιτικών δολοφονιών.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου