Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΧΟΡΧΕ ΛΟΥΙΣ ΜΠΟΡΧΕΣ - ΑΝΤΑΥΓΕΙΑ

 Ηλιοβασίλεμα στα βουνά και τα… Λαγκάδια! (δείτε φωτογραφίες) - Omorfa  Taxidia

 

 ΧΟΡΧΕ ΛΟΥΙΣ ΜΠΟΡΧΕΣ (1899-1986)

ΑΝΤΑΥΓΕΙΑ
Όσο τετριμμένο ή βαρετό και να ’ναι,
πάντα μας συγκινεί το ηλιοβασίλεμα,
αλλά ακόμα πιο συγκινητική
είναι αυτή η απεγνωσμένη ανταύγεια του τέλους
που οξειδώνει την κοιλάδα
όταν κι η τελευταία ηλιαχτίδα έχει πια βυθιστεί.
Μας πληγώνει να κρατήσουμε
αυτό το αλλιώτικο και παρατεταμένο φως,
αυτή την ψευδαίσθηση που αποθέτει στο στερέωμα
ο κοινός μας φόβος για το σκοτάδι
και που σταματάει απότομα
μόλις αντιληφθούμε την απάτη του,
όπως ακριβώς διαλύονται τα όνειρα
μόλις αντιληφθούμε ότι ονειρευόμαστε.
(Μετάφραση: Δ. Καλοκύρη)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μενέλαος Χαραλαμπίδης: «Οι δωσίλογοι δεν τιμωρήθηκαν, στελέχωσαν τον κρα...

Γιάννη Μαυρή: Παρεμποδίζοντας την Αποστασία. Ιουλιανά 1965: Κοινωνική Διαμαρτυρία και Αριστερά Πρόλογος στο βιβλίο του Κωνσταντίνου Λαμπράκη

   Το βιβλίο του Κωνσταντίνου Λαμπράκη αποτελεί την πλέον συστηματική, αναλυτική και πρωτότυπη χαρτογράφηση της εκτεταμένης κοινωνικής διαμαρτυρίας, που συντάραξε την Ελλάδα τον Ιούλιο του 1965. Είναι προϊόν μακροχρόνιας και επίπονης έρευνας σε πολυάριθμες, πρωτογενείς ή αρχειακές πηγές, ανεκμετάλλευτες μέχρι σήμερα, όπως είναι -μεταξύ πολλών άλλων- η εξαντλητική αποδελτίωση και διασταύρωση του ημερήσιου πολιτικού τύπου της εποχής, τόσο  εθνικής  όσο και  τοπικής εμβέλειας . Ως αποτέλεσμα και καλύπτοντας το υφιστάμενο ερευνητικό κενό, συγκρότησε μια μοναδική, αξιόπιστη και ολοκληρωμένη βάση εμπειρικών ποσοτικών δεδομένων για την καταγραφή των συμβάντων διαμαρτυρίας. Η μελέτη του εξαντλεί την υπάρχουσα θεωρητική βιβλιογραφία σχετικά με τα κοινωνικά κινήματα και εντάσσει τα εμπειρικά δεδομένα που συγκέντρωσε σε ένα συνεκτικό ερμηνευτικό πλαίσιο. Η έρευνα του Κ. Λαμπράκη συνεισφέρει ουσιαστικά στην ιστορική μελέτη των Ιουλιανών, προσθέτοντας νέα στοιχεία, εμπλουτίζ...

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι/ Σχεδίασμα Β - Διοινύσιος Σολωμός

  Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει· Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι’ η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει· Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει: «Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω γω στο χέρι; Οπού συ μού γινες βαρύ κι’ ο Αγαρηνός το ξέρει.