Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ανθ’ ημών Γουλιμής! Καληνύχτα σας...

 

 

Στις 16 Απριλίου 1895 διεξάγονται βουλευτικές εκλογές στη χώρα κατά τις οποίες το Εθνικόν Κόμμα του Θεόδωρου Δηλιγιάννη επικρατεί κατά κράτος του Νεωτερικού Κόμματος του Χαρίλαου Τρικούπη, ο οποίος αποτυγχάνει να εκλεγεί Βουλευτής Μεσολογγίου.

Το ευρύ εκσυγχρονιστικό πρόγραμμα του Τρικούπη, χάρη στο οποίο δημιουργήθηκαν το οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο, ολοκληρώθηκαν μεγάλα εγγειοβελτιωτικά έργα, εγκαινιάστηκε η διώρυγα της Κορίνθου, βελτιώθηκαν οι λιμενικές εγκαταστάσεις των μεγαλύτερων παραθαλάσσιων πόλεων και συστάθηκαν το τηλεγραφικό και ταχυδρομικό δίκτυο, οδήγησαν στην πτώχευση της χώρας λόγω της οικονομικής εξάντλησης και της αδυναμίας εξυπηρέτησης των δανείων που είχαν συναφθεί.

Στις εκλογές του Απριλίου, ο Τρικούπης αποτυγχάνει να εκλεγεί Βουλευτής Μεσολογγίου για 5 ψήφους. Στη θέση του εκλέχθηκε ο άσημος πολιτικός Μιλτιάδης Γουλιμής. Ο Χαρίλαος Τρικούπης αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική εκφράζοντας τη στενοχώρια του με την φράση «Ανθ' ημών Γουλιμής... Καληνύχτα σας!».

Ακολούθως, λίγες ημέρες αργότερα, αυτοεξορίστηκε στις Κάννες. Το 1896, δίχως να το γνωρίζει, οι πολιτικοί του φίλοι τον έθεσαν υποψήφιο στις αναπληρωματικές εκλογές που διεξήχθησαν στην επαρχία Βάλτου της Αιτωλοακαρνανίας, όπου ο Τρικούπης εκλέχθηκε σχεδόν παμψηφεί (η απουσία του άλλωστε από τα πολιτικά πράγματα είχε καταστεί ιδιαίτερα έντονη) στις 17 Μαρτίου 1896.

Ωστόσο, η αθηναϊκή πρωτεύουσα που αναμένει την επιστροφή του πληροφορείται ότι ο πρώην Πρωθυπουργός της χώρας ασθενεί βαρέως. Στις 30 Μαρτίου 1896 ο Χαρίλαος Τρικούπης αφήνει την τελευταία του πνοή. Η σωρός του έφθασε στο λιμάνι του Πειραιά στις 9 Απριλίου 1896 και τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στον ιερό ναό της Ζωοδόχου Πηγής.

(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι/ Σχεδίασμα Β - Διοινύσιος Σολωμός

  Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει· Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι’ η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει· Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει: «Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω γω στο χέρι; Οπού συ μού γινες βαρύ κι’ ο Αγαρηνός το ξέρει.

Η φυγή του Καραμανλή - Βασίλης Ραφαηλίδης (ΙΣΤΟΡΙΑ -κωμικοτραγική- ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830-1974

  Στις 18 Ιουνίου 1963, εννιά μόλις μέρες μετά την παραίτησή του, ο Καραμανλής φεύγει για τη Ζυρίχη για λόγους προσωπικούς, αφού μεταβίβασε την αρχηγία του κόμματός του,της ΕΡΕ, σε τριμελή επιτροπή από τους Παν. Κανελλόπουλο,Παν. Παπαληγούρα και Κων. Ροδόπουλο. Πάντως δεν παραιτείται ακόμα από την ενεργό πολιτική δραστηριότητα.. Στις 28 Σεπτεμβρίου επιστρέφει και διευθύνει προσωπικά την προεκλογική εκστρατεία για τις εκλογές που θα γίνουν στις 3 Νοεμβρίου. Το διάστημα από την ημέρα της παραίτησης της κυβέρνησης Καραμανλή (9 Ιουνίου 1963) μέχρι την αναγκαστική, λόγω παραιτήσεως, διεξαγωγή των εκλογών, είναι πολύ μεγάλο. Πρέπει να μαγειρευτεί νέος εκλογικός νόμος. Που θα τον φκιάξει ένας παλατιανός, ο Πα. Πιπινέλης. Που σχηματίζει κυβέρνηση κατ' εντολή του βασιλιά, δηλαδή της βασίλισσας, και παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης χάρη στην ΕΡΕ, της οποίας ο αρχηγός, ωστόσο, έχει εκδιωχτεί από τη βασίλισσα. Η οποία φαίνεται να επικρατεί απολύτως. Και τον Καραμανλή διώχνει, και τον Πιπινέλη διορίζε...

Η δολοφονία του Πολκ- Βασίλης Ραφαηλίδης

  Τίποτα το περίεργο να βρίσκεις πτώματα στους δρόμους και τη θάλασσα της Θεσσαλονίκης αυτή την εποχή (εν. κατά τον εμφύλιο). Στην από παράδοση ελληνική πρωτεύουσα των πολιτικών δολοφονιών που ίσως γι' αυτό τη βαφτίσαμε συμπρωτεύουσα, ένα ακόμα πτώμα δεν είναι παρά ένα ακόμα πτώμα. Όμως το πράγμα αλλάζει όταν το πτώμα ανήκει σε Αμερικανό δημοσιογράφο που κυνηγάει μανιωδώς τη δημοσιογραφική επιτυχία. Όλοι οι σοβαροί δημοσιογράφοι όλου του κόσμου ονειρεύονται μια συνάντηση με τον αρχικαπετάνιο Μάρκο, ώστε να έχουν από πρώτο χέρι τις απόψεις του για μια υπόθεση που βρίσκεται καθημερινά στην πρώτη σελίδα των εφημερίδων όλου του κόσμου, κι αυτό είναι που δεν θέλουν οι Αμερικανοί. Βέβαια ο Τζωρτζ Πολκ ήταν άνθρωπος προοδευτικός.Όχι πάντως κομμουνιστής, ούτε καν φιλοκομμουνιστής. Και πριν απ΄όλα ήταν ένας ευσυνείδητος δημοσιογράφος, που ήρθε στην Ελλάδα για να συναντήσει τον Μάρκο ως απεσταλμένος ενός αμερικανικού ραδιοφώνου και μιας αμερικανικής εφημερίδας. Μια όμορφη ανοιξιάτικη μέρα, τ...