Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Από τον Λένιν στον Λένον – Αναμνήσεις από τη Ρωσία της δεκαετίας του εξήντα- Ντέιβιντ Γκούρεβιτς

 Woman Shocked to Learn Fremont Statue not John Lennon | The Naked Loon

 Με το βιβλίο του Από τον Λένιν στον Λένον, ο Ντέιβιντ Γκούρεβιτς σκιαγραφεί τη Σοβιετική Ένωση της δεκαετίας του ’60 περιγράφοντας, παράλληλα, την προσωπική του διαδρομή από τη μικρή επαρχιακή πόλη Σιζράν, στα παράλια του Βόλγα, ώς τη Νέα Υόρκη, την πορεία του από μία τρομαγμένη παιδική ηλικία σε μία αποπροσανατολισμένη ενηλικίωση και την επεισοδιακή απόδρασή του στην Αμερική. Κι ενώ ο Ψυχρός Πόλεμος βρίσκεται στο ζενίθ του και η κρατική προπαγάνδα επιβάλλει τις δικές της πρακτικές στην καθημερινή ζωή, παρακολουθούμε μέσα από το βλέμμα του αφηγητή την αποδοκιμαστική αδιαφορία να απλώνεται στις κομματικές συνεδριάσεις, τον Φύλακα στη Σίκαλη του Σάλιντζερ να σπέρνει την αμφισβήτηση στις συγκεντρώσεις των Νεαρών Πιονιέρων, τις χίλιες ταλαιπωρίες που ο ίδιος, φοιτητής πια, θα περάσει για να αποκτήσει «παράνομα» το πρώτο του Levi’s, με το άγχος της κατηγορίας για κατασκοπία. Μαζί με όλα αυτά έρχεται αναπόφευκτα και το ροκ & ρολ· o Μπομπ Ντίλαν, ο Τζίμι Χέντριξ, οι Beatles και οι Rolling Stones ανάγονται σε κάτι παραπάνω από μουσικά είδωλα, γίνονται εκφραστές μίας μακρινής ελευθερίας και μυστικός κώδικας επικοινωνίας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μενέλαος Χαραλαμπίδης: «Οι δωσίλογοι δεν τιμωρήθηκαν, στελέχωσαν τον κρα...

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι/ Σχεδίασμα Β - Διοινύσιος Σολωμός

  Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει· Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι’ η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει· Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει: «Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω γω στο χέρι; Οπού συ μού γινες βαρύ κι’ ο Αγαρηνός το ξέρει.

«Το περιγιάλι το κρυφό»: Ένα παρεξηγημένο ποίημα (από το ideostrovilos.gr)

  Το σύντομο αυτό ποίημα του Σεφέρη, θεωρήθηκε (και θεωρείται) από πολλούς ότι έχει πηγή έμπνευσης ένα πολύ όμορφο ακρογιάλι της Κύπρου. Άρνηση Στο περιγιάλι το κρυφό κι άσπρο σαν περιστέρι διψάσαμε το μεσημέρι. μα το νερό γλυφό. Πάνω στην άμμο την ξανθή Μγράψαμε τ’ όνομά της.. ωραία που φύσηξε ο μπάτης και σβήστηκε η γραφή. Με τι καρδιά, με τι πνοή, τι πόθους και τι πάθος πήραμε την ζωή μας.• λάθος! κι αλλάξαμε ζωή Το σύντομο αυτό ποίημα του Σεφέρη, πολύ δημοφιλές στην Κύπρο, θεωρήθηκε (και θεωρείται) από πολλούς ότι έχει πηγή έμπνευσης ένα πολύ όμορφο ακρογιάλι της Κύπρου, την παραλία του Κόννου στον Πρωταρά, στις ανατολικές ακτές του νησιού μας. Σαν τέτοιο το συστήνουν οι ξεναγοί, έτσι το χρησιμοποιούν σε κείμενά τους δημοσιογράφοι και άλλοι. Δυστυχώς, παρ’ όλη την αγάπη και τους δεσμούς του ποιητή με την Κύπρο, παρ’ όλο ότι μια ολόκληρη ποιητική του συλλογή είναι εμπνευσμένη από την Κύπρο, αυτό δεν ευσταθεί. Ο  Γιώργος Σεφέρης  ήρθε για πρώτη φορά ...