Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πριν χαθούν τα πουλιά (απόσπασμα) – Charlotte McConaghy

 

Πριν χαθούν τα πουλιά (απόσπασμα) – Charlotte McConaghy

Μια ωδή στους άγριους τόπους και τα πλάσματα που τώρα απειλούνται, και μια επική ιστορία για τη δυνατότητα της ελπίδας πέρα από κάθε πρόβλεψη. Ένα άγριο, καθηλωτικό και βαθιά συγκινητικό μυθιστόρημα.

“Υπήρξαν εδώ για διακόσια εκατομμύρια χρόνια” λέει “και μέχρι πρόσφατα ήταν δέκα χιλιάδες είδη. Εξελίχτηκαν έτσι ώστε να αναζητούν την τροφή τους, ταξιδεύοντας μακρύτερα απ’ οποιοδήποτε άλλο ζώο για να επιβιώσουν, και με τον τρόπο αυτό αποίκησαν όλη τη γη. Από τον στεατόρνι, που ζούσε στις κατασκότεινες σπηλιές, ως την ινδική χήνα που γεννούσε μονάχα στο άγονο υψίπεδο του Θιβέτ. Από το κόκκινο κολιμπρί, που επιβίωνε στο παγωμένο υψόμετρο των δεκατεσσάρων χιλιάδων ποδιών ως τον αφρικανόγυπα που μπορούσε να πετάξει τόσο ψηλά όσο ένα αεροπλάνο. Αυτά τα εκπληκτικά πλάσματα ήταν αναμφίβολά τα πιο επιτυχημένα πάνω στη γη, γιατί έμαθαν θαρραλέα να υπάρχουν οπουδήποτε.“

Κλείστε για ένα λεπτό τα μάτια σας και φανταστείτε τη γη χωρίς άγρια ζωή, έναν ουρανό χωρίς πουλιά, θα το αντέχατε; Με αυτό το ζοφερό μέλλον πραγματεύεται το βιβλίο της Charlotte McConaghy “Πριν χαθούν τα πουλιά”, το οποίο κυκλοφορεί στην χώρα μας από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Το βιβλίο “Πριν χαθούν τα πουλιά” είναι ένα βιβλίο για την φύση, για την ελπίδα και για την αγάπη. Ένα καθηλωτικό βιβλίο που σε συνεπαίρνει σε κάθε του σελίδα.

Το βιβλίο “Πριν χαθούν τα πουλιά” μας δείχνει το αύριο. Ένα αύριο που είναι ακριβώς έξω από την πόρτα μας μας και περιμένει να μας την χτυπήσει. Ένας ωκεανός χωρίς ψάρια, ένας ουρανός χωρίς πουλιά και μια γη διαλυμένη γεμάτη μόνο με ανθρώπους.

Κεντρική ηρωίδα του βιβλίου και η αφηγήτρια του βιβλίου είναι η Φράνι Στόουν. Η Φράνι είναι μια γυναίκα δυνατή αλλά με διαλυμένη ψυχή, που κουβαλά το δικό της βαρύ φορτίο. Το βιβλίο μας διηγείται την ιστορία της, και το παρελθόν της, μαζί όσα μυστικά αυτό κρύβει.

Η Φράνι, όπως βλέπουμε στο βιβλίο, μελετά τα αρκτικά γλαρόνια, ίσως το τελευταίο κοπάδι στη γη. Είναι αποφασισμένη να ταξιδέψει μαζί τους, στην τελευταία τους αποδημία, από την Γροιλανδία ως την Ανταρκτική. Έτσι θα αναγκαστεί να γίνει πλήρωμα σε ένα αλιευτικό, το Σάγκανι μαζί με τον απρόσιτο καπετάνιο Ένις και το υπόλοιπο πλήρωμα. Μαζί τους θα περάσει μια μικρή οδύσσεια. Η συγγραφέας καταφέρνει με έναν υπέροχο τρόπο να δέσει και εμάς τους αναγνώστες μαζί με αυτή την μικρή αλλά τόσο ιδιαίτερη συντροφιά. Ταξιδεύουμε μαζί τους στους πάγους της Ανταρκτικής, περνάμε μαζί τους όλους τις φουρτούνες που αντιμετωπίζουν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους , βλέπουμε την προσπάθεια που κάνει το υπόλοιπο πλήρωμα ώστε να καταλάβει την ψυχοσύνθεση της Φράνι και κυρίως νιώθουμε την αγωνία που έχουν όλοι τους για τα γλαρόνια ως το συγκινητικό τέλος του ταξιδιού τους.

Από την αρχή του βιβλίου η Charlotte McConaghy με πολύ επιδέξιο τρόπο δημιουργεί ένα μυστήριο, ένα αίνιγμα γύρω από την πρωταγωνίστρια της. Όσο προχωράμε στο βιβλίο, βλέπουμε τον λόγο που αυτή η γυναίκα παρότι είναι δυναμική είναι συνάμα και τόσο εύθραυστη. Ο αφηγηματικός λόγος, οι λέξεις, που χρησιμοποιεί η συγγραφέας για να μας περιγράψει χαρακτήρες, τοπία ακόμα και τις στιγμές των πρωταγωνιστών είναι εκπληκτικές. Δεν ξέρω αν οφείλονται εξ ολοκλήρου στην McConaghy ή στην μεταφράστρια του βιβλίου κα Κλαίρη Παπαμιχαήλ, αλλά όλη η ατμόσφαιρα και το σκηνικό που στήνεται είναι καθηλωτικά. Υπήρχαν στιγμές που ένιωθα να παγώνω μαζί με το πλήρωμα του πλοίου και να σφίγγω τα δόντια μου από την αγωνία μου για την καταστροφή του πλανήτη και που όλοι κάνουμε ότι δεν υπάρχει. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για αυτή την υπέροχη μετάφραση.

Το “Πριν χαθούν τα πουλιά” είναι ένα βιβλίο που θα σας συγκινήσει βαθιά και κυρίως θα σας προβληματίσει, όχι για το μέλλον αλλά για το παρόν. Είναι ένα δυστοπικό βιβλίο αλλά δεν είναι επιστημονικής φαντασίας. Το “Πριν χαθούν τα πουλιά” μας αφορά όλους.

Charlotte McConaghy

Η Charlotte McConaghy (Σάρλοτ ΜακΚόναχι) είναι συγγραφέας βιβλίων επιστημονικής φαντασίας και fantasy. Έχει σπουδάσει σεναριογραφία στην Αυστραλία, και έχει βραβευτεί από την Εταιρεία Αυστραλών Συγγραφέων (Australian Writer’s Guild) για το σενάριό της με τίτλο Fury. Ζει στο Σίδνεϊ, όπου ασχολείται και με διάφορα τηλεοπτικά και κινηματογραφικά πρότζεκτ. Το Πριν χαθούν τα πουλιά είναι το πρώτο της βιβλίο ενηλίκων το οποίο προέκυψε από την αγάπη της συγγραφέα για την άγρια φύση και την ανησυχία της για την εξελισσόμενη εξαφάνιση των ειδών.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι/ Σχεδίασμα Β - Διοινύσιος Σολωμός

  Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει· Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι’ η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει· Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει: «Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω γω στο χέρι; Οπού συ μού γινες βαρύ κι’ ο Αγαρηνός το ξέρει.

Η φυγή του Καραμανλή - Βασίλης Ραφαηλίδης (ΙΣΤΟΡΙΑ -κωμικοτραγική- ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830-1974

  Στις 18 Ιουνίου 1963, εννιά μόλις μέρες μετά την παραίτησή του, ο Καραμανλής φεύγει για τη Ζυρίχη για λόγους προσωπικούς, αφού μεταβίβασε την αρχηγία του κόμματός του,της ΕΡΕ, σε τριμελή επιτροπή από τους Παν. Κανελλόπουλο,Παν. Παπαληγούρα και Κων. Ροδόπουλο. Πάντως δεν παραιτείται ακόμα από την ενεργό πολιτική δραστηριότητα.. Στις 28 Σεπτεμβρίου επιστρέφει και διευθύνει προσωπικά την προεκλογική εκστρατεία για τις εκλογές που θα γίνουν στις 3 Νοεμβρίου. Το διάστημα από την ημέρα της παραίτησης της κυβέρνησης Καραμανλή (9 Ιουνίου 1963) μέχρι την αναγκαστική, λόγω παραιτήσεως, διεξαγωγή των εκλογών, είναι πολύ μεγάλο. Πρέπει να μαγειρευτεί νέος εκλογικός νόμος. Που θα τον φκιάξει ένας παλατιανός, ο Πα. Πιπινέλης. Που σχηματίζει κυβέρνηση κατ' εντολή του βασιλιά, δηλαδή της βασίλισσας, και παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης χάρη στην ΕΡΕ, της οποίας ο αρχηγός, ωστόσο, έχει εκδιωχτεί από τη βασίλισσα. Η οποία φαίνεται να επικρατεί απολύτως. Και τον Καραμανλή διώχνει, και τον Πιπινέλη διορίζε...

ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ -Αντώνης Ανδρουλιδάκης

"Ποτέ δεν φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ΄τα σπίτια τους. Tριγυρίζουν εκεί. Mπλέκονται στα φουστάνια της μητέρας τους, την ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαΪ κι ακούει το νερό να κοχλάζει..." έχει απαντήσει η ποίηση. Όμως, οι γονείς, οι νεκροί γονείς, οι νεκροί παππούδες και γιαγιάδες, οι νεκροί μας πρόγονοι, που πάνε όταν φεύγουν; Τριγυρίζουν κι' αυτοί στο σπίτι; Μας μαλώνουν ακόμη για τις απροσεξίες μας; Θυμώνουν ακόμη με τις σκανταλιές μας; Διορθώνουν με σβηστήρια τις μουντζαλιές στα τετράδια μας ή μας καθησυχάζουν στα ζόρια μας; Οι νεκροί γονείς συνεχίζουν να υπάρχουν κάπου εντός μας, μάλλον για να μπορούμε ακόμη να απευθύνουμε εκείνη την πρωταρχική έκκληση "αγαπημένη μου μαμά αποδέξου με σαν παιδί σου!", "αγαπημένε μου μπαμπά αποδέξου με σαν παιδί σου!". "αγαπημένοι μου πρόγονοι δεχτείτε με σαν συνεχιστή της κληρονομιάς σας!". Οι νεκροί γονείς, οι νεκροί μας πρόγονοι, δεν πάνε πουθενά και περιμένουν κάπου μέσα μας αυτή την απάντηση: "είσαι...