Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Συνέντευξη του επικεφαλής του ΜέΡΑ25-Συμμαχία για τη Ρήξη, Γιάνη Βαρουφάκη στο LIBRE και τον Χρόνη Διαμαντόπουλο

 

Συνέντευξη του επικεφαλής του ΜέΡΑ25-Συμμαχία για τη Ρήξη, Γιάνη Βαρουφάκη στο LIBRE και τον Χρόνη Διαμαντόπουλο

Κύριε Βαρουφάκη, τις τελευταίες ημέρες γίνεται συζήτηση για τις συνεργασίες. Από τη ΝΔ τροφοδοτείται, ως «σενάριο μπαμπούλας» το ενδεχόμενο της συνεργασίας μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ και του ΜέΡΑ25. Πόσο ευοίωνο είναι το ενδεχόμενο να συνεργαστούν τα τρία κόμματα για το σχηματισμό κυβέρνησης;

Το ΜέΡΑ25 επειδή πραγματικά τιμάει την απλή αναλογική, έχει καλέσει εδώ και ένα χρόνο περίπου, όλα τα κόμματα που έστω αυτοπροσδιορίζονται ως “προοδευτικά” να συζητήσουν προεκλογικά τις συμφωνίες και τις διαφορές τους. Να καταθέσουν τις απόψεις και τις προτάσεις τους. Ώστε να γίνει μια προγραμματική ζύμωση, η οποία δεν θα καταλήξει απαραίτητα σε κάποια συμφωνία και η οποία θα τεθεί ενόψει της κρίσης τους ελληνικού λαού. Δυστυχώς όμως, τόσο η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, όσο και τα υπόλοιπα “προοδευτικά” κοινοβουλευτικά κόμματα, έκλεισαν την πόρτα αυτής της συζήτησης. Εμείς όμως είμαστε ξεκάθαροι και δεσμευμένοι στο Συνέδριο του κόμματος μας, πως αν μια τέτοια συζήτηση δεν γίνει προεκλογικά, δεν πρόκειται να συζητήσουμε το παραμικρό με τον οποιονδήποτε, μετεκλογικά.

Όπως έχετε δηλώσει η πρόταση σας για συγκυβέρνηση αφορά «πέντε, έξι βασικά νομοσχέδια που θα πρέπει να περάσουμε» και προσθέσατε ότι σε όλα τα άλλα διαφωνείτε με τα υπόλοιπα κόμματα. Μπορεί μια κυβέρνηση να έχει μακρόπνοο σχέδιο βασιζόμενη σε λίγους στόχους;

Εμείς αυτό που λέμε είναι πως πρέπει να συζητηθούν τουλάχιστον τα ελάχιστα, το μίνιμουμ δηλαδή, των προβλημάτων που απασχολούν την ελληνική κοινωνία. Για μας αυτά, αποτυπώνονται στις 7+1 τομές τις οποίες προτείνουμε ως λύση αυτών των ζητημάτων. Δεν λέμε πως κατέχουμε κάποια μοναδική αλήθεια, αλλά ότι πρέπει πάνω στα πολύ συγκεκριμένα και ακανθώδη αυτά ζητήματα, να πάρουν όλες και όλοι θέση. Τι θα κάνουμε με τα κόκκινα δάνεια, τα αρπακτικά ταμεία και τον “Ηρακλή”; Τι θα κάνουμε με το Χρηματιστήριο Ενέργειας και την “μεγάλη ΔΕΗ”; Τι θα κάνουμε με τις Τράπεζες, το Υπερταμείο, το ΤΑΙΠΕΔ, τον ΦΠΑ, την προκαταβολή φόρου, τις εξορύξεις, τους μισθούς, τις συντάξεις και τα κοινωνικά επιδόματα; Αν δεν απαντήσουμε ούτε στα ελάχιστα τι το μακρόπνοο να συζητήσουμε και με ποιον;

Μια απαραίτητη σύγκλιση πολιτικών της Αριστεράς, πόσο εύκολο να γίνει στις σημερινές συνθήκες;

Δεν είναι δύσκολο, αλλά χρειάζεται αποφασιστικότητα, αυτοκριτική και ενότητα προς ένα κοινό σκοπό. Εμείς ας πούμε ως ΜέΡΑ25 ήδη έχουμε προχωρήσει σε τέτοιες συγκλίσεις με χώρους από την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά, με την Λαϊκή Ενότητα – Ανυπότακτη Αριστερά, με ανένταχτους, με άλλες οργανώσεις, με όλους εκείνους κι εκείνες που συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι το ιστορικό και ηρωικό “Όχι” του ελληνικού λαού το 2015 -το οποίο ήταν και καθαρά ταξικό-, δεν ήταν “αυταπάτη”. Γι’ αυτό το λόγο άλλωστε θα κατέβουμε στις προσεχείς εκλογές ως “ΜέΡΑ25-Συμμαχία για τη Ρήξη”, έχοντας εντάξει στα ψηφοδέλτια μας ανθρώπους που μπορεί να μην ήταν ΜέΡΑ25, αλλά αντιλαμβάνονται αυτή την ανάγκη για σύγκλιση και για τους κοινούς αγώνες που έχουμε να δώσουμε για τους πιο αδύναμους.

Ο στόχος του ΜέΡΑ25 ποιος είναι; Η είσοδος στη Βουλή και η συμμετοχή σε μια κυβέρνηση που θα προσπαθήσει να δώσει λύσεις στη χώρα ή σας αρκεί κάτι πάνω από 3%;

Ο στόχος του ΜέΡΑ25 είναι η Πρώτη Φορά Ρήξη, είναι η ανατροπή του δόγματος της ΤΙΝΑ (There is no alternative) και η εμπέδωση του ότι πραγματικά όλα μπορούν να γίνουν αλλιώς, αρκεί να το πιστέψουμε, να το θελήσουμε και να το παλέψουμε. Στην κατεύθυνση αυτή, προσδοκούμε να εκφράσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο, με όλο και μεγαλύτερες δυνάμεις στις εκλογές, στους δρόμους, στους κοινωνικούς χώρους, στους χώρους εργασίας, στα πανεπιστήμια, παντού, όλους κι όλες εκείνες που αποκλείονται καθημερινά όλο και πιο πολύ από τις πολιτικές του μνημονιακού τόξου. Εκείνους κι εκείνες που η φωνή τους φιμώνεται, την ώρα που τα παιδιά τους φεύγουν στο εξωτερικό αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον. Αυτός είναι ο στόχος μας, να τους δώσουμε φωνή και να την δυναμώνουμε καθημερινά.

Προτείνατε τη δημιουργία ενός δημόσιου δωρεάν ψηφιακού συστήματος καταθέσεων και πληρωμών, με βάση ένα ψηφιακό πορτοφόλι που θα παρέχεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με 100% εγγύηση. Μπορεί να εφαρμοστεί αυτό στην πράξη; Δεν πρέπει να υπάρχει η έγκριση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα;

Πανευρωπαϊκά η ίδια η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα έπρεπε να στήσει κάτι τέτοιο για να διασφαλίζει και πραγματικά την ασφάλεια των συναλλαγών και την εγγύηση των καταθέσεων των ευρωπαίων πολιτών, τώρα που για άλλη μία φορά οι συστημικές τράπεζες πτωχεύουν και ζητάνε την διάσωση τους από τα κράτη και τους φορολογούμενους. Από εκεί κι έπειτα, πέρα από το τι θα κάνει και αν θα κάνει η ΕΚΤ -γιατί δεν έχουμε την ελπίδα ότι θα δράσει πραγματικά προς όφελος των ευρωπαίων πολιτών-, εμείς προτείνουμε για την χώρα την δημιουργία ενός δημόσιου ψηφιακού συστήματος συναλλαγών, που θα παρακάμπτει το μονοπώλιο των συστημικών τραπεζών στις συναλλαγές και θα δημιουργεί περαιτέρω βαθμούς δημοσιονομικής ελευθερίας για άσκηση κοινωνικής πολιτικής, χωρίς καμία πρότερη έγκριση.

Τι συμβαίνει σήμερα στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα; Θα δούμε σε επανάληψη όσα συνέβησαν το 2008, που οδήγησαν την Ελλάδα στη χρεωκοπία;

Τα πράγματα σήμερα είναι πολύ χειρότερα από ότι το 2008, όμως δεν είναι ασύνδετα με το 2008, καθώς έχουμε μια διαρκή, συνεχιζόμενη και εντεινόμενη κρίση και όσα ακούμε δεξιά κι αριστερά για “θωρακισμένες οικονομίες”, “τράπεζες που αντέχουν” και “αναπτυξιακή δυναμική”, έχουν τόση σχέση με την πραγματικότητα, όσο και το ότι βγήκαμε από τα μνημόνια και την ενισχυμένη εποπτεία! 15 χρόνια λοιπόν μετά το 2008, δυστυχώς σε επίπεδο χώρας και ευρωπαϊκής ένωσης, όχι μόνο δεν έχουμε μάθει τίποτα, αλλά επιμένουμε κιόλας πως επαναλαμβάνοντας τις ίδιες αδιέξοδες οικονομικές πολιτικές της λιτότητας, του σοσιαλισμού για τους λίγους και της φτωχοποίησης για τους πολλούς, θα οδηγηθούμε σε διαφορετικά, πιο πετυχημένα δήθεν αποτελέσματα κατά τα γνωστά μας μνημονιακά “success stories”.

Γυρνώντας στο 2015, υπάρχει κάτι που δεν θα ξανακάνατε; Σας έχει αποδοθεί η φράση «αγάπη μου έκλεισα τις τράπεζες». Την είπατε τελικά;

Όποιος λέει πως δεν θα άλλαζε τίποτα σε όσα έκανε ειδικά σε μια τόσο κρίσιμη και δύσκολη περίοδο, είναι επικίνδυνος. Από εκεί κι έπειτα, είναι γνωστή η προσπάθεια δολοφονίας χαρακτήρα που έχω υποστεί έκτοτε, τις τράπεζες όμως τις έκλεισε ο κ. Ντράγκι και μάλιστα κάναμε αγώνα ως πανευρωπαϊκό κίνημα για να μάθουν οι ευρωπαίοι πολίτες το γιατί, ζητώντας την δημοσίευση της σχετικής νομικής γνωμοδότησης που είχε λάβει τότε από ιδιωτικό δικηγορικό γραφείο των Βρυξελλών για το σύννομο ή μη της απόφασης του. Η διαφάνεια όμως σε αυτήν την ΕΕ, υπάρχει όσο και η αλληλεγγύη, καθόλου.

Και μια τελευταία ερώτηση, σχετικά με την επίθεση που δεχθήκατε στα Εξάρχεια. Επιμένετε ότι επρόκειτο για «μπράβους της νύχτας;»

Επιμένουμε να μην υποκαθιστούμε τους δικαστές, τους εισαγγελείς και τους ανακριτές όπως έκανε ο κ. Θεοδωρικάκος. Εγώ τον άνθρωπο που με χτύπησε μπορώ να τον αναγνωρίσω και δεν ήταν 17 χρονών όπως διατεινόταν το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και τα τρολάκια της Κυβέρνησης. Ήταν άνθρωπος που χτυπούσε με ακρίβεια και στοχευμένα, που με παραπέμπει ακριβώς σε αυτά τα χαρακτηριστικά.

Πηγή: libre.gr


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι/ Σχεδίασμα Β - Διοινύσιος Σολωμός

  Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει· Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι’ η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει· Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει: «Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω γω στο χέρι; Οπού συ μού γινες βαρύ κι’ ο Αγαρηνός το ξέρει.

Η φυγή του Καραμανλή - Βασίλης Ραφαηλίδης (ΙΣΤΟΡΙΑ -κωμικοτραγική- ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830-1974

  Στις 18 Ιουνίου 1963, εννιά μόλις μέρες μετά την παραίτησή του, ο Καραμανλής φεύγει για τη Ζυρίχη για λόγους προσωπικούς, αφού μεταβίβασε την αρχηγία του κόμματός του,της ΕΡΕ, σε τριμελή επιτροπή από τους Παν. Κανελλόπουλο,Παν. Παπαληγούρα και Κων. Ροδόπουλο. Πάντως δεν παραιτείται ακόμα από την ενεργό πολιτική δραστηριότητα.. Στις 28 Σεπτεμβρίου επιστρέφει και διευθύνει προσωπικά την προεκλογική εκστρατεία για τις εκλογές που θα γίνουν στις 3 Νοεμβρίου. Το διάστημα από την ημέρα της παραίτησης της κυβέρνησης Καραμανλή (9 Ιουνίου 1963) μέχρι την αναγκαστική, λόγω παραιτήσεως, διεξαγωγή των εκλογών, είναι πολύ μεγάλο. Πρέπει να μαγειρευτεί νέος εκλογικός νόμος. Που θα τον φκιάξει ένας παλατιανός, ο Πα. Πιπινέλης. Που σχηματίζει κυβέρνηση κατ' εντολή του βασιλιά, δηλαδή της βασίλισσας, και παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης χάρη στην ΕΡΕ, της οποίας ο αρχηγός, ωστόσο, έχει εκδιωχτεί από τη βασίλισσα. Η οποία φαίνεται να επικρατεί απολύτως. Και τον Καραμανλή διώχνει, και τον Πιπινέλη διορίζε...

ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ -Αντώνης Ανδρουλιδάκης

"Ποτέ δεν φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ΄τα σπίτια τους. Tριγυρίζουν εκεί. Mπλέκονται στα φουστάνια της μητέρας τους, την ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαΪ κι ακούει το νερό να κοχλάζει..." έχει απαντήσει η ποίηση. Όμως, οι γονείς, οι νεκροί γονείς, οι νεκροί παππούδες και γιαγιάδες, οι νεκροί μας πρόγονοι, που πάνε όταν φεύγουν; Τριγυρίζουν κι' αυτοί στο σπίτι; Μας μαλώνουν ακόμη για τις απροσεξίες μας; Θυμώνουν ακόμη με τις σκανταλιές μας; Διορθώνουν με σβηστήρια τις μουντζαλιές στα τετράδια μας ή μας καθησυχάζουν στα ζόρια μας; Οι νεκροί γονείς συνεχίζουν να υπάρχουν κάπου εντός μας, μάλλον για να μπορούμε ακόμη να απευθύνουμε εκείνη την πρωταρχική έκκληση "αγαπημένη μου μαμά αποδέξου με σαν παιδί σου!", "αγαπημένε μου μπαμπά αποδέξου με σαν παιδί σου!". "αγαπημένοι μου πρόγονοι δεχτείτε με σαν συνεχιστή της κληρονομιάς σας!". Οι νεκροί γονείς, οι νεκροί μας πρόγονοι, δεν πάνε πουθενά και περιμένουν κάπου μέσα μας αυτή την απάντηση: "είσαι...