Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Έξι λεπτά χυδαίας εμπορευματοποίησης της Ακρόπολης (από Εφημερίδα των Συντακτών)


Αντιμέτωποι με μια αδιανόητη εικόνα ήρθαν χθες το βράδυ (15/5) οι πολίτες της Αθήνας, καθώς αντίκρυσαν με τα μάτια τους ένα σμήνος με drones να κάνουν επίδειξη ενός νέου μοντέλου παπουτσιού της γνωστής εταιρείας αθλητικών ειδών, Adidas, για περίπου έξι λεπτά, πάνω από την Αθήνα και με φόντο την Ακρόπολη.

Η «Εφ.Συν.» φέρνει αποκλειστικά στη δημοσιότητα ολόκληρη τη χυδαία προσπάθεια εμπορευματοποίησης της Ακρόπολης αλλά και ολόκληρης της πολιτιστικής κληρονομίας της πρωτεύουσας μας.

Σύμφωνα με πληροφορίες της «Εφ.Συν.» η εταιρεία δεν έλαβε καμία άδεια για την εν λόγω διαφήμιση - επίδειξη ούτε από το υπουργείο Πολιτισμού αλλά και ούτε από την εφορεία αρχαιοτήτων, παρά μόνο από το Ζάππειο Μέγαρο.

Άγνωστο παραμένει αν δόθηκε άδεια για την εν λόγω παρουσίαση από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας.

Παρόλα αυτά, το υπουργείο Πολιτισμού, με ανακοίνωσή του αναφέρει ότι θα καταθέσει μηνύσεις κατά παντός υπευθύνου για παραβίαση της αρχαιολογικής νομοθεσίας.

Συγκεκριμένα αναφέρει ότι  «οι αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού καταθέτουν εντός της ημέρας μήνυση κατά παντός υπευθύνου για παραβίαση της αρχαιολογικής νομοθεσίας. Επιπλέον το Υπουργείο είναι σε επικοινωνία με την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, προκειμένου να διερευνηθεί η τήρηση ή μη της διαδικασίας αδειοδότησης της υπερπτήσης drone, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία».

Θύελλα αντιδράσεων από την αντιπολίτευση

Έντονη είναι η ενόχληση των κομμάτων της αντιπολίτευσης για το ανεκδιήγητο θέαμα στο κέντρο της Αθήνας, με το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ να κάνουν λόγο για εμπορευματοποίηση του πολιτισμού μας.

«Η εικόνα ενός γιγαντιαίου αθλητικού παπουτσιού να «πατά» την Ακρόπολη μέσω προβολής με drones, αποτελεί μια ακόμα θλιβερή υπενθύμιση της ανάγκης για ξεκάθαρα θεσμικά όρια και σεβασμό απέναντι στην πολιτιστική μας κληρονομιά», αναφέρει στην ανακοίνωσή του το ΠΑΣΟΚ και προσθέτει πως:

«Η Ακρόπολη, παγκόσμιο σύμβολο του πολιτισμού και της δημοκρατίας, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ουδέτερο φόντο για εμπορικές χρήσεις ή «έξυπνα» διαφημιστικά ευρήματα. Ειδικά όταν, σύμφωνα με τις πληροφορίες, η εν λόγω δράση είτε πραγματοποιήθηκε χωρίς άδεια είτε εκμεταλλεύτηκε θεσμικά κενά και ελλιπή εποπτεία, εγείρονται σοβαρά ερωτήματα για τον ρόλο και την ευθύνη του υπουργείου Πολιτισμού.

Η επιλογή του ΥΠΠΟ να αρνηθεί άδεια για τα γυρίσματα του διεθνώς καταξιωμένου σκηνοθέτη Γιώργου Λάνθιμου στον ίδιο αρχαιολογικό χώρο, καθιστά το ζήτημα ακόμα πιο επιτακτικό. Ποιο είναι τελικά το κριτήριο; Η εμπορική αξία του προϊόντος ή το πολιτιστικό αποτύπωμα του δημιουργού;

Ζητούμε:

  • Άμεση και σαφή ενημέρωση από το υπουργείο Πολιτισμού σχετικά με το αν δόθηκε άδεια για τη συγκεκριμένη δράση και από ποιον φορέα.
  • Τη θεσμική θωράκιση των αρχαιολογικών χώρων και μνημείων απέναντι στην άναρχη εμπορευματοποίησή τους.
  • Διαφανή, ενιαία και αξιοκρατικά κριτήρια στην αξιολόγηση αιτημάτων για χρήση πολιτιστικών χώρων – χωρίς εξαιρέσεις και σκοπιμότητες.

Ο πολιτισμός δεν είναι εργαλείο branding. Είναι ζήτημα ταυτότητας, μνήμης και δημοκρατίας».

Σφοδρή είναι η αντίδραση και του ΣΥΡΙΖΑ για την επίμαχη διαφήμιση, καθώς κάνει λόγο για μια προσβλητική εμπορευματοποίηση του πυρήνα της πολιτιστικής κληρονομίας, ενώ απευθύνει ερωτήσεις στο υπουργείο με ποια κριτήρια δόθηκε η άδεια για να πραγματοποιηθεί η παρουσίαση.

Συγκεκριμένα το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει: «Η εικόνα μέσω σμήνους drones του αθλητικού παπουτσιού που «πατά» πάνω στην Ακρόπολη για διαφημιστικούς λόγους, αποτελεί προσβλητική εμπορευματοποίηση του πυρήνα της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Με ποιο κριτήριο έγινε η αποδοχή μίας τέτοιας πρότασης όταν τον περασμένο μήνα το Υπουργείο Πολιτισμού δεν έδωσε άδεια στον σκηνοθέτη Γιώργο Λάνθιμο για τα γυρίσματα της ταινίας του στον αρχαιολογικό χώρο;».

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι/ Σχεδίασμα Β - Διοινύσιος Σολωμός

  Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει· Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι’ η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει· Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει: «Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω γω στο χέρι; Οπού συ μού γινες βαρύ κι’ ο Αγαρηνός το ξέρει.

Η φυγή του Καραμανλή - Βασίλης Ραφαηλίδης (ΙΣΤΟΡΙΑ -κωμικοτραγική- ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830-1974

  Στις 18 Ιουνίου 1963, εννιά μόλις μέρες μετά την παραίτησή του, ο Καραμανλής φεύγει για τη Ζυρίχη για λόγους προσωπικούς, αφού μεταβίβασε την αρχηγία του κόμματός του,της ΕΡΕ, σε τριμελή επιτροπή από τους Παν. Κανελλόπουλο,Παν. Παπαληγούρα και Κων. Ροδόπουλο. Πάντως δεν παραιτείται ακόμα από την ενεργό πολιτική δραστηριότητα.. Στις 28 Σεπτεμβρίου επιστρέφει και διευθύνει προσωπικά την προεκλογική εκστρατεία για τις εκλογές που θα γίνουν στις 3 Νοεμβρίου. Το διάστημα από την ημέρα της παραίτησης της κυβέρνησης Καραμανλή (9 Ιουνίου 1963) μέχρι την αναγκαστική, λόγω παραιτήσεως, διεξαγωγή των εκλογών, είναι πολύ μεγάλο. Πρέπει να μαγειρευτεί νέος εκλογικός νόμος. Που θα τον φκιάξει ένας παλατιανός, ο Πα. Πιπινέλης. Που σχηματίζει κυβέρνηση κατ' εντολή του βασιλιά, δηλαδή της βασίλισσας, και παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης χάρη στην ΕΡΕ, της οποίας ο αρχηγός, ωστόσο, έχει εκδιωχτεί από τη βασίλισσα. Η οποία φαίνεται να επικρατεί απολύτως. Και τον Καραμανλή διώχνει, και τον Πιπινέλη διορίζε...

ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ -Αντώνης Ανδρουλιδάκης

"Ποτέ δεν φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ΄τα σπίτια τους. Tριγυρίζουν εκεί. Mπλέκονται στα φουστάνια της μητέρας τους, την ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαΪ κι ακούει το νερό να κοχλάζει..." έχει απαντήσει η ποίηση. Όμως, οι γονείς, οι νεκροί γονείς, οι νεκροί παππούδες και γιαγιάδες, οι νεκροί μας πρόγονοι, που πάνε όταν φεύγουν; Τριγυρίζουν κι' αυτοί στο σπίτι; Μας μαλώνουν ακόμη για τις απροσεξίες μας; Θυμώνουν ακόμη με τις σκανταλιές μας; Διορθώνουν με σβηστήρια τις μουντζαλιές στα τετράδια μας ή μας καθησυχάζουν στα ζόρια μας; Οι νεκροί γονείς συνεχίζουν να υπάρχουν κάπου εντός μας, μάλλον για να μπορούμε ακόμη να απευθύνουμε εκείνη την πρωταρχική έκκληση "αγαπημένη μου μαμά αποδέξου με σαν παιδί σου!", "αγαπημένε μου μπαμπά αποδέξου με σαν παιδί σου!". "αγαπημένοι μου πρόγονοι δεχτείτε με σαν συνεχιστή της κληρονομιάς σας!". Οι νεκροί γονείς, οι νεκροί μας πρόγονοι, δεν πάνε πουθενά και περιμένουν κάπου μέσα μας αυτή την απάντηση: "είσαι...