Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δίκτυο Αλληλεγγύης Αγίας Παρασκευής - 22η διανομή τροφίμων χωρίς μεσάζοντες

 

Την Κυριακή 13 Ιουνίου διοργανώσαμε την 22η διανομή τροφίμων χωρίς μεσάζοντες “Μπορούμε κι αλλιώς”, στο Κοντόπευκο στην πλατεία Μελίνας Μερκούρη από τις 09.00 μέχρι τις 14.00.

Εδώ και 10 περίπου χρόνια που λειτουργεί το Δίκτυο μένουμε με συνέπεια και σταθερότητα στο στόχο μας: Υποστηρίζουμε τους παραγωγούς, υποστηρίζουμε τους ανθρώπους που δουλεύουν στη βιοτεχνία και δε ξεχνάμε ότι η τροφή είναι ποιότητα και δεν είναι διαφήμιση και καταναλωτισμός.



Στην πρόσφατη δράση μας, κοντά μας βρέθηκαν φίλες και φίλοι από τη συλλογικότητα «ΣΤΕΚΙ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΑΝΑΞΑΓΟΡΑ» στα πλαίσια της κοινής μας προσπάθειας για συλλογή υπογραφών προκειμένου να αποδοθεί ο περιβάλλων χώρος της βίλλας Ιόλα στους κατοίκους της Αγίας Παρασκευής. Παρόλο που έχουν περάσει πολλά χρόνια από την αγορά του χώρου, οι μέχρι τώρα δημοτικές αρχές επιμένουν να κρατούν το χώρο κλειδαμπαρωμένο με διάφορες «προφάσεις εν αμαρτίαις». Άραγε αναζητούν τον ιδιώτη επιχειρηματία που θα αναλάβει την «αξιοποίηση» του χώρου με τις γνωστές υπόγειες διαδικασίες που προσπορίζουν οικονομικά και άλλα οφέλη σε «ημετέρους;»

Καλούμε τους συν-δημότες μας να κάνουν δική τους υπόθεση  το δικαίωμά τους στη χρήση αυτού του χώρου όπως και κάθε άλλου ελεύθερου χώρου που ανήκει στο δήμο και αποκτήθηκε όχι με τα λεφτά κάποιας δημοτικής αρχής αλλά με τα χρήματα που καταβάλλουν επί δεκαετίες οι δημότες της Αγίας Παρασκευής. Σε κάθε μας δράση πορευόμαστε με αλληλεγγύη έχοντας  στα αυτιά και στις καρδιές μαςτα λόγια του ποιητή:

 Ξέρουμε καλά πως δεν έχουμε τρακτέρ να κατεβάσουμε στους δρόμους για να εισακουστούμε, αλλά θα αγωνιστούμε να παραμείνουμε Αλληλέγγυοι  Άνθρωποι αγκαλιάζοντας η μία τον άλλον επειδή μόνο μαζί  θα σταματήσουμε αυτήν τη λαίλαπα του ολέθρου, την μαζικής κλίμακας διεθνή κρίση ανθρωπισμού, που εκπορεύεται από “πολιτισμένες” χώρες και αφανίζει κράτη και λαούς σε όλο τον πλανήτη, σε μια κλιμακούμενη παγκοσμιοποίηση τρόμου, φόβου και απέραντης δυστυχίας».

Είμαστε ρεαλιστές, επιδιώκουμε το αδύνατο! (Ερνέστο Τσε Γκεβάρα)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι/ Σχεδίασμα Β - Διοινύσιος Σολωμός

  Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει· Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι’ η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει· Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει: «Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω γω στο χέρι; Οπού συ μού γινες βαρύ κι’ ο Αγαρηνός το ξέρει.

Η φυγή του Καραμανλή - Βασίλης Ραφαηλίδης (ΙΣΤΟΡΙΑ -κωμικοτραγική- ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830-1974

  Στις 18 Ιουνίου 1963, εννιά μόλις μέρες μετά την παραίτησή του, ο Καραμανλής φεύγει για τη Ζυρίχη για λόγους προσωπικούς, αφού μεταβίβασε την αρχηγία του κόμματός του,της ΕΡΕ, σε τριμελή επιτροπή από τους Παν. Κανελλόπουλο,Παν. Παπαληγούρα και Κων. Ροδόπουλο. Πάντως δεν παραιτείται ακόμα από την ενεργό πολιτική δραστηριότητα.. Στις 28 Σεπτεμβρίου επιστρέφει και διευθύνει προσωπικά την προεκλογική εκστρατεία για τις εκλογές που θα γίνουν στις 3 Νοεμβρίου. Το διάστημα από την ημέρα της παραίτησης της κυβέρνησης Καραμανλή (9 Ιουνίου 1963) μέχρι την αναγκαστική, λόγω παραιτήσεως, διεξαγωγή των εκλογών, είναι πολύ μεγάλο. Πρέπει να μαγειρευτεί νέος εκλογικός νόμος. Που θα τον φκιάξει ένας παλατιανός, ο Πα. Πιπινέλης. Που σχηματίζει κυβέρνηση κατ' εντολή του βασιλιά, δηλαδή της βασίλισσας, και παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης χάρη στην ΕΡΕ, της οποίας ο αρχηγός, ωστόσο, έχει εκδιωχτεί από τη βασίλισσα. Η οποία φαίνεται να επικρατεί απολύτως. Και τον Καραμανλή διώχνει, και τον Πιπινέλη διορίζε...

ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ -Αντώνης Ανδρουλιδάκης

"Ποτέ δεν φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ΄τα σπίτια τους. Tριγυρίζουν εκεί. Mπλέκονται στα φουστάνια της μητέρας τους, την ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαΪ κι ακούει το νερό να κοχλάζει..." έχει απαντήσει η ποίηση. Όμως, οι γονείς, οι νεκροί γονείς, οι νεκροί παππούδες και γιαγιάδες, οι νεκροί μας πρόγονοι, που πάνε όταν φεύγουν; Τριγυρίζουν κι' αυτοί στο σπίτι; Μας μαλώνουν ακόμη για τις απροσεξίες μας; Θυμώνουν ακόμη με τις σκανταλιές μας; Διορθώνουν με σβηστήρια τις μουντζαλιές στα τετράδια μας ή μας καθησυχάζουν στα ζόρια μας; Οι νεκροί γονείς συνεχίζουν να υπάρχουν κάπου εντός μας, μάλλον για να μπορούμε ακόμη να απευθύνουμε εκείνη την πρωταρχική έκκληση "αγαπημένη μου μαμά αποδέξου με σαν παιδί σου!", "αγαπημένε μου μπαμπά αποδέξου με σαν παιδί σου!". "αγαπημένοι μου πρόγονοι δεχτείτε με σαν συνεχιστή της κληρονομιάς σας!". Οι νεκροί γονείς, οι νεκροί μας πρόγονοι, δεν πάνε πουθενά και περιμένουν κάπου μέσα μας αυτή την απάντηση: "είσαι...