Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Προσευχή (του FRANCISCO X. ALARCÓN) ελεύθερη απόδοση: Δημήτρης Κανταλής

 

Προσευχή (του FRANCISCO X. ALARCÓN)

ελευθερη αποδοση: δημητρησ κανταλησ

 



 Ο θεός μου θέλω να 'ναι συνένοχός μου

Να περνάει τις νύχτες του σε κακόφημα σπίτια

Και να σηκώνεται αργά το Σάββατο

 

Ένας θεός που γυρνάει σφυρίζοντας στα σοκάκια

Και τα χείλη του τρέμουν πριν σμίξουν

με τα χείλη της αγαπημένης του

 

 

Ένας θεός  που στήνεται στην ουρά

Για να μπει στο σινεμά

Και  πίνει το καφεδάκι του με γάλα

 

 

Ένας θεός φυματικός που φτύνει αίμα

Και δεν του φτάνουν τα λεφτά

Ούτε για να πάρει το λεωφορείο

 

Ένας θεός που πέφτει αναίσθητος

Όταν ο μπάτσος στη διαδήλωση

Τον τσακίζει χτυπώντας τον με το γκλομπ

 

 Ένας θεός που κατουριέται από το φόβο του

  Προτού να τον αγγίξει 

  ο βασανιστής του

  με  τα ηλεκτρόδια

 

Ένας θεός που δεν του απόμεινε

Ούτε ένα κόκκαλο γερό

Κι ο πόνος του ματώνει τον αέρα

 

 

Ένας θεός άνεργος,

ένας θεός αλλιώτικος

Ένας θεός κυνηγημένος

Ένας θεός πεινασμένος

Ένας θεός εξόριστος

Ένας θεός που βράζει από αγανάκτηση

 

Ένας θεός που μες τη φυλακή του

Δεν παύει να ονειρεύεται

Πως τούτη η κοινωνία κάποτε θα αλλάξει

 

Θέλω ο δικός μου θεός

να είναι πιο κοντά σε ό,τι λέμε  «θεό.»

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι/ Σχεδίασμα Β - Διοινύσιος Σολωμός

  Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει· Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι’ η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει· Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει: «Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω γω στο χέρι; Οπού συ μού γινες βαρύ κι’ ο Αγαρηνός το ξέρει.

Η φυγή του Καραμανλή - Βασίλης Ραφαηλίδης (ΙΣΤΟΡΙΑ -κωμικοτραγική- ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830-1974

  Στις 18 Ιουνίου 1963, εννιά μόλις μέρες μετά την παραίτησή του, ο Καραμανλής φεύγει για τη Ζυρίχη για λόγους προσωπικούς, αφού μεταβίβασε την αρχηγία του κόμματός του,της ΕΡΕ, σε τριμελή επιτροπή από τους Παν. Κανελλόπουλο,Παν. Παπαληγούρα και Κων. Ροδόπουλο. Πάντως δεν παραιτείται ακόμα από την ενεργό πολιτική δραστηριότητα.. Στις 28 Σεπτεμβρίου επιστρέφει και διευθύνει προσωπικά την προεκλογική εκστρατεία για τις εκλογές που θα γίνουν στις 3 Νοεμβρίου. Το διάστημα από την ημέρα της παραίτησης της κυβέρνησης Καραμανλή (9 Ιουνίου 1963) μέχρι την αναγκαστική, λόγω παραιτήσεως, διεξαγωγή των εκλογών, είναι πολύ μεγάλο. Πρέπει να μαγειρευτεί νέος εκλογικός νόμος. Που θα τον φκιάξει ένας παλατιανός, ο Πα. Πιπινέλης. Που σχηματίζει κυβέρνηση κατ' εντολή του βασιλιά, δηλαδή της βασίλισσας, και παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης χάρη στην ΕΡΕ, της οποίας ο αρχηγός, ωστόσο, έχει εκδιωχτεί από τη βασίλισσα. Η οποία φαίνεται να επικρατεί απολύτως. Και τον Καραμανλή διώχνει, και τον Πιπινέλη διορίζε...

ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ -Αντώνης Ανδρουλιδάκης

"Ποτέ δεν φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ΄τα σπίτια τους. Tριγυρίζουν εκεί. Mπλέκονται στα φουστάνια της μητέρας τους, την ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαΪ κι ακούει το νερό να κοχλάζει..." έχει απαντήσει η ποίηση. Όμως, οι γονείς, οι νεκροί γονείς, οι νεκροί παππούδες και γιαγιάδες, οι νεκροί μας πρόγονοι, που πάνε όταν φεύγουν; Τριγυρίζουν κι' αυτοί στο σπίτι; Μας μαλώνουν ακόμη για τις απροσεξίες μας; Θυμώνουν ακόμη με τις σκανταλιές μας; Διορθώνουν με σβηστήρια τις μουντζαλιές στα τετράδια μας ή μας καθησυχάζουν στα ζόρια μας; Οι νεκροί γονείς συνεχίζουν να υπάρχουν κάπου εντός μας, μάλλον για να μπορούμε ακόμη να απευθύνουμε εκείνη την πρωταρχική έκκληση "αγαπημένη μου μαμά αποδέξου με σαν παιδί σου!", "αγαπημένε μου μπαμπά αποδέξου με σαν παιδί σου!". "αγαπημένοι μου πρόγονοι δεχτείτε με σαν συνεχιστή της κληρονομιάς σας!". Οι νεκροί γονείς, οι νεκροί μας πρόγονοι, δεν πάνε πουθενά και περιμένουν κάπου μέσα μας αυτή την απάντηση: "είσαι...