Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Προσευχή (του FRANCISCO X. ALARCÓN) ελεύθερη απόδοση: Δημήτρης Κανταλής

 

Προσευχή (του FRANCISCO X. ALARCÓN)

ελευθερη αποδοση: δημητρησ κανταλησ

 



 Ο θεός μου θέλω να 'ναι συνένοχός μου

Να περνάει τις νύχτες του σε κακόφημα σπίτια

Και να σηκώνεται αργά το Σάββατο

 

Ένας θεός που γυρνάει σφυρίζοντας στα σοκάκια

Και τα χείλη του τρέμουν πριν σμίξουν

με τα χείλη της αγαπημένης του

 

 

Ένας θεός  που στήνεται στην ουρά

Για να μπει στο σινεμά

Και  πίνει το καφεδάκι του με γάλα

 

 

Ένας θεός φυματικός που φτύνει αίμα

Και δεν του φτάνουν τα λεφτά

Ούτε για να πάρει το λεωφορείο

 

Ένας θεός που πέφτει αναίσθητος

Όταν ο μπάτσος στη διαδήλωση

Τον τσακίζει χτυπώντας τον με το γκλομπ

 

 Ένας θεός που κατουριέται από το φόβο του

  Προτού να τον αγγίξει 

  ο βασανιστής του

  με  τα ηλεκτρόδια

 

Ένας θεός που δεν του απόμεινε

Ούτε ένα κόκκαλο γερό

Κι ο πόνος του ματώνει τον αέρα

 

 

Ένας θεός άνεργος,

ένας θεός αλλιώτικος

Ένας θεός κυνηγημένος

Ένας θεός πεινασμένος

Ένας θεός εξόριστος

Ένας θεός που βράζει από αγανάκτηση

 

Ένας θεός που μες τη φυλακή του

Δεν παύει να ονειρεύεται

Πως τούτη η κοινωνία κάποτε θα αλλάξει

 

Θέλω ο δικός μου θεός

να είναι πιο κοντά σε ό,τι λέμε  «θεό.»

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μενέλαος Χαραλαμπίδης: «Οι δωσίλογοι δεν τιμωρήθηκαν, στελέχωσαν τον κρα...

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι/ Σχεδίασμα Β - Διοινύσιος Σολωμός

  Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει· Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι’ η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει· Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει: «Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω γω στο χέρι; Οπού συ μού γινες βαρύ κι’ ο Αγαρηνός το ξέρει.

«Το περιγιάλι το κρυφό»: Ένα παρεξηγημένο ποίημα (από το ideostrovilos.gr)

  Το σύντομο αυτό ποίημα του Σεφέρη, θεωρήθηκε (και θεωρείται) από πολλούς ότι έχει πηγή έμπνευσης ένα πολύ όμορφο ακρογιάλι της Κύπρου. Άρνηση Στο περιγιάλι το κρυφό κι άσπρο σαν περιστέρι διψάσαμε το μεσημέρι. μα το νερό γλυφό. Πάνω στην άμμο την ξανθή Μγράψαμε τ’ όνομά της.. ωραία που φύσηξε ο μπάτης και σβήστηκε η γραφή. Με τι καρδιά, με τι πνοή, τι πόθους και τι πάθος πήραμε την ζωή μας.• λάθος! κι αλλάξαμε ζωή Το σύντομο αυτό ποίημα του Σεφέρη, πολύ δημοφιλές στην Κύπρο, θεωρήθηκε (και θεωρείται) από πολλούς ότι έχει πηγή έμπνευσης ένα πολύ όμορφο ακρογιάλι της Κύπρου, την παραλία του Κόννου στον Πρωταρά, στις ανατολικές ακτές του νησιού μας. Σαν τέτοιο το συστήνουν οι ξεναγοί, έτσι το χρησιμοποιούν σε κείμενά τους δημοσιογράφοι και άλλοι. Δυστυχώς, παρ’ όλη την αγάπη και τους δεσμούς του ποιητή με την Κύπρο, παρ’ όλο ότι μια ολόκληρη ποιητική του συλλογή είναι εμπνευσμένη από την Κύπρο, αυτό δεν ευσταθεί. Ο  Γιώργος Σεφέρης  ήρθε για πρώτη φορά ...