Τι κάθεσαι εδώ πέρα και σαπίζεις
εδώ δεν έχει τόπο να σταθείς
Ανήμπορος στον ήλιο αρμενίζεις
Συντρίμμια και κουρέλια μιας ψυχής
Συντρίμμια και κουρέλια μιας ψυχής
Τι κάθεσαι εδώ πέρα και πεθαίνεις
Και ψάχνεις για καινούργιες προσευχές
Το χάλασμα το βλέπεις και σωπαίνεις
φθινόπωρο κι αρχίζουν οι βροχές
Τι κάθεσαι εδώ πέρα και σαπίζεις
εδώ δεν αγαπάνε τους τρελούς
Τις νύχτες ματωμένος φτερουγίζεις
μ' ανύπαρκτα φτερά για τους πολλούς
Αυτά είπε σ' ένα ποιητή δικό μας
Και τράβηξε για το φεγγάρι ο Ντύλαν Τόμας
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου