Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ανταπόκριση από άνοιγμα Ιόλα στις 28/1

Ας είναι αυτή η αρχή για έναν Ιόλα ανοιχτό κοινωνικό πολυχώρο πολιτισμού για την πόλη. 
Με σύμμαχο τον καλό καιρό, πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 28/1 η εκδήλωση που διοργάνωσαν από κοινού η Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Αγίας Παρασκευής και η Επιτροπή Κατοίκων Κοντοπεύκου εντός του υπαίθριου χώρου της βίλας Ιόλα. Για περίπου τέσσερις ώρες οι κάτοικοι της πόλης είχαν τη δυνατότητα να περιηγηθούν και να γνωρίσουν τον χώρο που πρόσφατα αγόρασε ο Δήμος, να συζητήσουν και να ανταλλάξουν απόψεις για τις προοπτικές χρήσης του, να διασκεδάσουν με μουσική και ζωγραφική, να φροντίσουν τον χώρο. Ο διάλογος που ακολούθησε ήταν γόνιμος και ανέδειξε για άλλη μια φορά τη διάθεση ο χώρος αυτός να γίνει ένα ζωντανό κύτταρο πολιτισμού και κοινωνικότητας, ανοιχτό και προσβάσιμο σε όλους τους κατοίκους της πόλης και όχι μόνο. Στόχος μας είναι παρόμοιες δράσεις να συνεχιστούν και στο μέλλον, ώστε οι κάτοικοι να αρθρώσουν το δικό τους λόγο για το μέλλον της βίλας και του κτήματος Ιόλα.
Πολλά ακούστηκαν και έπειτα γράφτηκαν, με αφορμή την παραχώρηση του κτήματος για την εκδήλωση, στο δημοτικό συμβούλιο και σε τοπικά sites. Εμείς ως συλλογικότητες της πόλης που 10 περίπου χρόνια διεκδικούμε όλοι οι δημόσιοι/δημοτικοί χώροι να είναι ελεύθεροι και μακριά από κάθε εμπορευματοποίηση, παίρνουμε σαφή θέση απέναντι σε καλοθελητές που στην πλάτη κοινωνικών αγώνων επιδιώκουν να παίξουν μικροπολιτικά παραταξιακά παιχνίδια και να μας κάνουν κομμάτι μιας άνευ ουσιαστικού περιεχομένου γραφειοκρατικής αντιπολίτευσης, υποτιμώντας την ιστορικότητα των τοπικών κινητοποιήσεων, που σήμερα έφεραν στα χέρια των κατοίκων τη βίλα Ιόλα. Προς απογοήτευσή τους εμείς θα είμαστε εδώ διασφαλίζοντας πως η τέχνη, ο πολιτισμός, οι βασικές ανάγκες και επιθυμίες των κατοίκων, η αξιοπρεπής διαβίωση, δεν θα αποτελεί προνόμιο λίγων ούτε πεδίο για τεχνοκρατικές business. Ας επανοικειοποιηθούμε συλλογικά και ακηδεμόνευτα όσα μας ανήκουν λοιπόν.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΚΟΝΤΟΠΕΥΚΟΥ






































Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι/ Σχεδίασμα Β - Διοινύσιος Σολωμός

  Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει· Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι’ η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει· Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει: «Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω γω στο χέρι; Οπού συ μού γινες βαρύ κι’ ο Αγαρηνός το ξέρει.

Η φυγή του Καραμανλή - Βασίλης Ραφαηλίδης (ΙΣΤΟΡΙΑ -κωμικοτραγική- ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830-1974

  Στις 18 Ιουνίου 1963, εννιά μόλις μέρες μετά την παραίτησή του, ο Καραμανλής φεύγει για τη Ζυρίχη για λόγους προσωπικούς, αφού μεταβίβασε την αρχηγία του κόμματός του,της ΕΡΕ, σε τριμελή επιτροπή από τους Παν. Κανελλόπουλο,Παν. Παπαληγούρα και Κων. Ροδόπουλο. Πάντως δεν παραιτείται ακόμα από την ενεργό πολιτική δραστηριότητα.. Στις 28 Σεπτεμβρίου επιστρέφει και διευθύνει προσωπικά την προεκλογική εκστρατεία για τις εκλογές που θα γίνουν στις 3 Νοεμβρίου. Το διάστημα από την ημέρα της παραίτησης της κυβέρνησης Καραμανλή (9 Ιουνίου 1963) μέχρι την αναγκαστική, λόγω παραιτήσεως, διεξαγωγή των εκλογών, είναι πολύ μεγάλο. Πρέπει να μαγειρευτεί νέος εκλογικός νόμος. Που θα τον φκιάξει ένας παλατιανός, ο Πα. Πιπινέλης. Που σχηματίζει κυβέρνηση κατ' εντολή του βασιλιά, δηλαδή της βασίλισσας, και παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης χάρη στην ΕΡΕ, της οποίας ο αρχηγός, ωστόσο, έχει εκδιωχτεί από τη βασίλισσα. Η οποία φαίνεται να επικρατεί απολύτως. Και τον Καραμανλή διώχνει, και τον Πιπινέλη διορίζε...

ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ -Αντώνης Ανδρουλιδάκης

"Ποτέ δεν φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ΄τα σπίτια τους. Tριγυρίζουν εκεί. Mπλέκονται στα φουστάνια της μητέρας τους, την ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαΪ κι ακούει το νερό να κοχλάζει..." έχει απαντήσει η ποίηση. Όμως, οι γονείς, οι νεκροί γονείς, οι νεκροί παππούδες και γιαγιάδες, οι νεκροί μας πρόγονοι, που πάνε όταν φεύγουν; Τριγυρίζουν κι' αυτοί στο σπίτι; Μας μαλώνουν ακόμη για τις απροσεξίες μας; Θυμώνουν ακόμη με τις σκανταλιές μας; Διορθώνουν με σβηστήρια τις μουντζαλιές στα τετράδια μας ή μας καθησυχάζουν στα ζόρια μας; Οι νεκροί γονείς συνεχίζουν να υπάρχουν κάπου εντός μας, μάλλον για να μπορούμε ακόμη να απευθύνουμε εκείνη την πρωταρχική έκκληση "αγαπημένη μου μαμά αποδέξου με σαν παιδί σου!", "αγαπημένε μου μπαμπά αποδέξου με σαν παιδί σου!". "αγαπημένοι μου πρόγονοι δεχτείτε με σαν συνεχιστή της κληρονομιάς σας!". Οι νεκροί γονείς, οι νεκροί μας πρόγονοι, δεν πάνε πουθενά και περιμένουν κάπου μέσα μας αυτή την απάντηση: "είσαι...