Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η ΕΞΥΠΝΗ ΕΞΟΥΣΙΑ (από το βιβλίο ΨΥΧΟΠΟΛΙΤΙΚΗ του Μπιουνγκ - Τσουλ Χαν)

 



Η έξυπνη εξουσία αγγίζει τρυφερά την ψυχή αντί να την πειθαρχεί και να την υποτάσσει με εξαναγκασμούς ή απαγορεύσεις. Δεν μας επιβάλλει τη σιωπή. Αντιθέτως, μας προτρέπει διαρκώς ν' ανακοινώνουμε, να μοιραζόμαστε, να συμμετέχουμε, να εκφράζουμε τη γνώμη μας, τις ανάγκες μας, τις επιθυμίες και τις προτιμήσεις μας.  Αυτή η καλοσυνάτη εξουσία είναι, τρόπον τινά, ισχυρότερη από την κατασταλτική εξουσία. Διαφεύγει εντελώς την προσοχή μας. Η κρίση της ελευθερίας κατά την σύγχρονη εποχή συνίσταται στο ότι έχουμε να κάνουμε με μια τεχνολογία εξουσίας που δεν αναιρεί ούτε καταστέλλει την ελευθερία, αλλά την εκμεταλλεύεται. Η ελεύθερη εκλογή ακυρώνεται για χάρη της ελεύθερης επιλογής ανάμεσα σε διάφορες προσφορές.

Η έξυπνη εξουσία που παρακινεί και σαγηνεύει υπό τον μανδύα του φιλελευθερισμού και της φιλικότητας είναι πιο αποτελεσματική από την εξουσία που διατάσσει, απειλεί και επιβάλλει. Το like είναι το διακριτικό της γνώρισμα. Υποτασσόμαστε στην εξουσία τη στιγμή που καταναλώνουμε και επικοινωνούμε, ιδίως δε την ώρα  που πατάμε like. Ο νεοφιλελευθερισμός είναι ο καπιταλισμός του "μού αρέσει". Διακρίνεται ουσιωδώς από τον καπιταλισμό του 19ου αιώνα, ο οποίος κάνει χρήση πειθαρχικών καταναγκασμών και απαγορεύσεων.

Η έξυπνη εξουσία διαβάζει και αξιολογεί τις συνειδητές και ασυνείδητες σκέψεις μας. Βασίζεται στην εθελοντική αυτοοργάνωση και αυτοβελτιστοποίηση, οπότε δεν χρειάζεται να καταβάλει μεγάλη προσπάθεια, να χρησιμοποιήσει βία, διότι απλώς υφίσταται. Θέλει να ασκεί εξουσία επιδιώκοντας να ευχαριστεί και να δημιουργεί εξαρτήσεις. Έτσι, λοιπόν, για τον καπιταλισμό τού "μού αρέσει" ισχύει η ακόλουθη προειδοποίηση: "Protect me from what I want".








Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μενέλαος Χαραλαμπίδης: «Οι δωσίλογοι δεν τιμωρήθηκαν, στελέχωσαν τον κρα...

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι/ Σχεδίασμα Β - Διοινύσιος Σολωμός

  Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει· Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι’ η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει· Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει: «Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω γω στο χέρι; Οπού συ μού γινες βαρύ κι’ ο Αγαρηνός το ξέρει.

«Το περιγιάλι το κρυφό»: Ένα παρεξηγημένο ποίημα (από το ideostrovilos.gr)

  Το σύντομο αυτό ποίημα του Σεφέρη, θεωρήθηκε (και θεωρείται) από πολλούς ότι έχει πηγή έμπνευσης ένα πολύ όμορφο ακρογιάλι της Κύπρου. Άρνηση Στο περιγιάλι το κρυφό κι άσπρο σαν περιστέρι διψάσαμε το μεσημέρι. μα το νερό γλυφό. Πάνω στην άμμο την ξανθή Μγράψαμε τ’ όνομά της.. ωραία που φύσηξε ο μπάτης και σβήστηκε η γραφή. Με τι καρδιά, με τι πνοή, τι πόθους και τι πάθος πήραμε την ζωή μας.• λάθος! κι αλλάξαμε ζωή Το σύντομο αυτό ποίημα του Σεφέρη, πολύ δημοφιλές στην Κύπρο, θεωρήθηκε (και θεωρείται) από πολλούς ότι έχει πηγή έμπνευσης ένα πολύ όμορφο ακρογιάλι της Κύπρου, την παραλία του Κόννου στον Πρωταρά, στις ανατολικές ακτές του νησιού μας. Σαν τέτοιο το συστήνουν οι ξεναγοί, έτσι το χρησιμοποιούν σε κείμενά τους δημοσιογράφοι και άλλοι. Δυστυχώς, παρ’ όλη την αγάπη και τους δεσμούς του ποιητή με την Κύπρο, παρ’ όλο ότι μια ολόκληρη ποιητική του συλλογή είναι εμπνευσμένη από την Κύπρο, αυτό δεν ευσταθεί. Ο  Γιώργος Σεφέρης  ήρθε για πρώτη φορά ...