Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εκδήλωση-Συζήτηση και Γλέντι Οικονομικής Ενίσχυσης για τους 5 διωκόμενους συναγωνιστές και γείτονες μας

Το Σάββατο 12/12 στις 18:00 στο 7ο Δημοτικό Αγ.Παρασκευής στο Κοντόπευκο Λυκούργου & Αρτέμωνος δίπλα στο στέκι της συνέλευσης κατοίκων [χάρτης εδώ]

Εκδήλωση-Συζήτηση:
EXPO, NO EXPO και το πρόταγμα του συλλογικού αγώνα απέναντι στην διεθνοποίηση της καταστολής

*θα ακολουθήσει γλέντι οικονομικής ενίσχυσης με ρεμπέτικη και παραδοσιακή μουσική για τα δικαστικά έξοδα των 5 συναγωνιστών και γειτόνων μας που διώκονται με ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και ζητάται η έκδοση τους στις Ιταλικές Αρχές για την συμμετοχή τους στην πρωτομαγιάτικη διαδήλωση του NOEXPO στο Μιλάνο

Περισσότερα για το θέμα εδώ:

http://anoixtisyneleysiagparaskevis.blogspot.gr/2015/11/5_18.html

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μενέλαος Χαραλαμπίδης: «Οι δωσίλογοι δεν τιμωρήθηκαν, στελέχωσαν τον κρα...

«Το περιγιάλι το κρυφό»: Ένα παρεξηγημένο ποίημα (από το ideostrovilos.gr)

  Το σύντομο αυτό ποίημα του Σεφέρη, θεωρήθηκε (και θεωρείται) από πολλούς ότι έχει πηγή έμπνευσης ένα πολύ όμορφο ακρογιάλι της Κύπρου. Άρνηση Στο περιγιάλι το κρυφό κι άσπρο σαν περιστέρι διψάσαμε το μεσημέρι. μα το νερό γλυφό. Πάνω στην άμμο την ξανθή Μγράψαμε τ’ όνομά της.. ωραία που φύσηξε ο μπάτης και σβήστηκε η γραφή. Με τι καρδιά, με τι πνοή, τι πόθους και τι πάθος πήραμε την ζωή μας.• λάθος! κι αλλάξαμε ζωή Το σύντομο αυτό ποίημα του Σεφέρη, πολύ δημοφιλές στην Κύπρο, θεωρήθηκε (και θεωρείται) από πολλούς ότι έχει πηγή έμπνευσης ένα πολύ όμορφο ακρογιάλι της Κύπρου, την παραλία του Κόννου στον Πρωταρά, στις ανατολικές ακτές του νησιού μας. Σαν τέτοιο το συστήνουν οι ξεναγοί, έτσι το χρησιμοποιούν σε κείμενά τους δημοσιογράφοι και άλλοι. Δυστυχώς, παρ’ όλη την αγάπη και τους δεσμούς του ποιητή με την Κύπρο, παρ’ όλο ότι μια ολόκληρη ποιητική του συλλογή είναι εμπνευσμένη από την Κύπρο, αυτό δεν ευσταθεί. Ο  Γιώργος Σεφέρης  ήρθε για πρώτη φορά ...

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι/ Σχεδίασμα Β - Διοινύσιος Σολωμός

  Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει· Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι’ η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει· Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει: «Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω γω στο χέρι; Οπού συ μού γινες βαρύ κι’ ο Αγαρηνός το ξέρει.