Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Μαντλίν στη Γάζα, το κολιμπρί στην πυρκαγιά

 

ΜΙΑ ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Στο μεγάλο δάσος, όπου ζούσαν πολλά ζώα, ξέσπασε φωτιά. Όταν η φωτιά ήταν

 μικρή, τα ζώα δεν έκαναν τίποτα για να τη σβήσουν. Απλά μετακινήθηκαν σε

 κάποια διπλανή περιοχή του δάσους ελπίζοντας να περάσει γρήγορα το κακό.

 Καθώς, όμως, φυσούσε αέρας, η φωτιά φούντωσε για τα καλά. Σε λίγη ώρα το

 δάσος καιγόταν από τη μια άκρη ως την άλλη. Τα ζώα, όταν είδαν το μέγεθος της

 φωτιάς, τόσο πολύ φοβήθηκαν που άλλα τράπηκαν σε φυγή και άλλα παρέλυσαν

 και παραδόθηκαν στο έλεος της φωτιάς.  Όλα εκτός από το κολιμπρί, το πιο μικρό

 πουλί του δάσους, που πηγαινοερχόταν ακούραστο στο κοντινό ποτάμι για να

 μεταφέρει με το ράμφος του μια σταγόνα νερό και να σβήσει τη φωτιά. Τα άλλα

 ζώα, που ήταν πολύ μεγαλύτερα, όπως ο ελέφαντας, είδαν την προσπάθεια του

 κολιμπρί και του φώναξαν: “Είσαι τόσο μικρό και η φωτιά είναι τόσο μεγάλη. Το

 ράμφος σου χωράει μόνο μια μικρή σταγόνα νερό. Στ’ αλήθεια, πιστεύεις ότι η

 φωτιά θα σβήσει; Τι νομίζεις ότι κάνεις;” Και ενώ συνέχισαν να το αποθαρρύνουν,

 το κολιμπρί χωρίς να σταθεί ούτε μια στιγμή τους απάντησε: “Κάνω ό,τι καλύτερο

 μπορώ. Κάνω αυτό που μου αναλογεί”


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μενέλαος Χαραλαμπίδης: «Οι δωσίλογοι δεν τιμωρήθηκαν, στελέχωσαν τον κρα...

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι/ Σχεδίασμα Β - Διοινύσιος Σολωμός

  Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει· Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι’ η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει· Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει: «Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω γω στο χέρι; Οπού συ μού γινες βαρύ κι’ ο Αγαρηνός το ξέρει.

«Το περιγιάλι το κρυφό»: Ένα παρεξηγημένο ποίημα (από το ideostrovilos.gr)

  Το σύντομο αυτό ποίημα του Σεφέρη, θεωρήθηκε (και θεωρείται) από πολλούς ότι έχει πηγή έμπνευσης ένα πολύ όμορφο ακρογιάλι της Κύπρου. Άρνηση Στο περιγιάλι το κρυφό κι άσπρο σαν περιστέρι διψάσαμε το μεσημέρι. μα το νερό γλυφό. Πάνω στην άμμο την ξανθή Μγράψαμε τ’ όνομά της.. ωραία που φύσηξε ο μπάτης και σβήστηκε η γραφή. Με τι καρδιά, με τι πνοή, τι πόθους και τι πάθος πήραμε την ζωή μας.• λάθος! κι αλλάξαμε ζωή Το σύντομο αυτό ποίημα του Σεφέρη, πολύ δημοφιλές στην Κύπρο, θεωρήθηκε (και θεωρείται) από πολλούς ότι έχει πηγή έμπνευσης ένα πολύ όμορφο ακρογιάλι της Κύπρου, την παραλία του Κόννου στον Πρωταρά, στις ανατολικές ακτές του νησιού μας. Σαν τέτοιο το συστήνουν οι ξεναγοί, έτσι το χρησιμοποιούν σε κείμενά τους δημοσιογράφοι και άλλοι. Δυστυχώς, παρ’ όλη την αγάπη και τους δεσμούς του ποιητή με την Κύπρο, παρ’ όλο ότι μια ολόκληρη ποιητική του συλλογή είναι εμπνευσμένη από την Κύπρο, αυτό δεν ευσταθεί. Ο  Γιώργος Σεφέρης  ήρθε για πρώτη φορά ...