Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επαναστατική αρχιτεκτονική σύλληψη : Ένα "πλεκτό" σπίτι για πρόσφυγες !



Η αρχιτέκτονας Abeer Seikaly βρήκε μια υπέροχη ιδέα για να βοηθήσει, να σώσει και να αλλάξει τις ζωές εκατομμυρίων προσφύγων σε όλο τον κόσμο. Η ανακάλυψή της είναι μια πτυσσόμενη σκηνή που ονομάζεται«Weaving a Home» και στόχος της είναι να ανακουφίσει τους πρόσφυγες ώστε να είναι πάλι μαζί. Εκτός από το γεγονός πως αποτελεί καταφύγιο, η σκηνή μπορεί να συλλέξει νερό, να αποθηκεύσει ηλιακή ενέργεια, να παρέχει ηλεκτρισμό, τρεχούμενο νερό και αποθήκη.

Το νερό της βροχής συλλέγεται από τη κορυφή της σκηνής και φιλτράρεται στις πλευρές της. Οι άνθρωποι που μένουν σε αυτή μπορούν να κάνουν ντουζ χρησιμοποιώντας το νερό που συλλέχθηκε με μια μέθοδο που ονομάζεται thermosiphoning. Οι κάτοικοι μπορούν επίσης να επωφεληθούν από την αποθηκευμένη ηλιακή ενέργεια που μεταφέρεται από το ύφασμα της σκηνής σε μια μπαταρία.

Εμπνευσμένο από υλικά που υπάρχουν στη φύση και τις παραδοσιακές κοινωνικές δραστηριότητες η σκηνή έχει επιφάνεια δύο στρωμάτων και εξυπηρετεί δύο σκοπούς. Επιτρέπει στο δροσερό αέρα να εισέλθει κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού ενώ τον κρατά μακριά τους χειμερινούς μήνες.

Το «Weaving a Home» επανεξετάζει την ιδέα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής της σκηνής-καταφυγίων με τη δημιουργία ενός τεχνικού, δομικού υλικού που επεκτείνεται και συρικνώνεται για να είναι ευκίνητο καθώς παρέχει ανέσεις ενός συμβατικού σπιτιού όπως θέρμανση, ηλεκτρισμός, νερό, αποθηκευτικός χώρος και άλλα.

Η σκηνή μπορεί επίσης να μετατρέψει την ηλιακή ενέργεια σε θέρμανση και να συλλέξει νερό χάρης στο ύφασμά της. Επιπλέον διαθέτει δικό της σύστημα συλλογής νερού που το κατευθύνει στα σημεία αποθήκευσης. Η διπλή επιφάνεια επιτρέπει στον κρύο αέρα να εισέλθει το καλοκαίρι ενώ τον κρατά μακριά τον χειμώνα. Αυτή η καταπληκτική εφεύρεση επιτρέπει στους πρόσφυγες να εγκατασταθούν σε μια νέα γη.

Για αυτό τον λόγο η σκηνή αποτελεί μέρος ενός σχεδίου που ονομάζεται Weaving a Home. Αυτό επιτρέπει στους πρόσφυγες να είναι πάλι μαζί και να εγκατασταθούν από ένα καταφύγιο σε ένα πραγματικό σπίτι.


Περισσότερες λεπτομέρειες εδώ: http://www.abeerseikaly.com/weavinghome.php

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι/ Σχεδίασμα Β - Διοινύσιος Σολωμός

  Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει· Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι’ η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει· Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει: «Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω γω στο χέρι; Οπού συ μού γινες βαρύ κι’ ο Αγαρηνός το ξέρει.

Η φυγή του Καραμανλή - Βασίλης Ραφαηλίδης (ΙΣΤΟΡΙΑ -κωμικοτραγική- ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830-1974

  Στις 18 Ιουνίου 1963, εννιά μόλις μέρες μετά την παραίτησή του, ο Καραμανλής φεύγει για τη Ζυρίχη για λόγους προσωπικούς, αφού μεταβίβασε την αρχηγία του κόμματός του,της ΕΡΕ, σε τριμελή επιτροπή από τους Παν. Κανελλόπουλο,Παν. Παπαληγούρα και Κων. Ροδόπουλο. Πάντως δεν παραιτείται ακόμα από την ενεργό πολιτική δραστηριότητα.. Στις 28 Σεπτεμβρίου επιστρέφει και διευθύνει προσωπικά την προεκλογική εκστρατεία για τις εκλογές που θα γίνουν στις 3 Νοεμβρίου. Το διάστημα από την ημέρα της παραίτησης της κυβέρνησης Καραμανλή (9 Ιουνίου 1963) μέχρι την αναγκαστική, λόγω παραιτήσεως, διεξαγωγή των εκλογών, είναι πολύ μεγάλο. Πρέπει να μαγειρευτεί νέος εκλογικός νόμος. Που θα τον φκιάξει ένας παλατιανός, ο Πα. Πιπινέλης. Που σχηματίζει κυβέρνηση κατ' εντολή του βασιλιά, δηλαδή της βασίλισσας, και παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης χάρη στην ΕΡΕ, της οποίας ο αρχηγός, ωστόσο, έχει εκδιωχτεί από τη βασίλισσα. Η οποία φαίνεται να επικρατεί απολύτως. Και τον Καραμανλή διώχνει, και τον Πιπινέλη διορίζε...

ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ -Αντώνης Ανδρουλιδάκης

"Ποτέ δεν φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ΄τα σπίτια τους. Tριγυρίζουν εκεί. Mπλέκονται στα φουστάνια της μητέρας τους, την ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαΪ κι ακούει το νερό να κοχλάζει..." έχει απαντήσει η ποίηση. Όμως, οι γονείς, οι νεκροί γονείς, οι νεκροί παππούδες και γιαγιάδες, οι νεκροί μας πρόγονοι, που πάνε όταν φεύγουν; Τριγυρίζουν κι' αυτοί στο σπίτι; Μας μαλώνουν ακόμη για τις απροσεξίες μας; Θυμώνουν ακόμη με τις σκανταλιές μας; Διορθώνουν με σβηστήρια τις μουντζαλιές στα τετράδια μας ή μας καθησυχάζουν στα ζόρια μας; Οι νεκροί γονείς συνεχίζουν να υπάρχουν κάπου εντός μας, μάλλον για να μπορούμε ακόμη να απευθύνουμε εκείνη την πρωταρχική έκκληση "αγαπημένη μου μαμά αποδέξου με σαν παιδί σου!", "αγαπημένε μου μπαμπά αποδέξου με σαν παιδί σου!". "αγαπημένοι μου πρόγονοι δεχτείτε με σαν συνεχιστή της κληρονομιάς σας!". Οι νεκροί γονείς, οι νεκροί μας πρόγονοι, δεν πάνε πουθενά και περιμένουν κάπου μέσα μας αυτή την απάντηση: "είσαι...