Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άλλαξε εσύ για ν' αλλάξεις τον κόσμο...

Το πρώτο σημαντικό βήμα   


Σε αυτές τις 4 μέρες που έζησα εντός του καταναλωτικού πολιτισμού δεν “παρήγαγα” ούτε ένα απόρριμμα αφού δεν αγόρασα κανενός είδους συσκευασία για να τραφώ, να πιω ή να χρησιμοποιήσω.

Αυτή είναι η πρώτη κ πιο σημαντική κίνηση που έχουμε να κάνουμε για να επαναστήσουμε το τοπίο και τη ζωή μας.

Δεν αγοράζουμε συσκευασμένα τρόφιμα που μετατρέπουν κι εμάς σε απορρίμματα. Δεν αγοράζουμε βιομηχανικά κ χημικά καθαριστικά σώματος, απορρυπαντικά κλπ. Δεν αγοράζουμε μπουκάλια νερό στο δρόμο ούτε καφέδες σε πλαστικά ποτήρια.

Αυτή είναι η αρχή των πάντων και η προσωπική μας συμμετοχή στην αλλαγή πορείας της ανθρωπότητας προς ένα μη κυνικό, πιο ανθρώπινο και σαφώς οικουμενικό μέλλον.

yiannismakridakis.gr

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μενέλαος Χαραλαμπίδης: «Οι δωσίλογοι δεν τιμωρήθηκαν, στελέχωσαν τον κρα...

Γιάννη Μαυρή: Παρεμποδίζοντας την Αποστασία. Ιουλιανά 1965: Κοινωνική Διαμαρτυρία και Αριστερά Πρόλογος στο βιβλίο του Κωνσταντίνου Λαμπράκη

   Το βιβλίο του Κωνσταντίνου Λαμπράκη αποτελεί την πλέον συστηματική, αναλυτική και πρωτότυπη χαρτογράφηση της εκτεταμένης κοινωνικής διαμαρτυρίας, που συντάραξε την Ελλάδα τον Ιούλιο του 1965. Είναι προϊόν μακροχρόνιας και επίπονης έρευνας σε πολυάριθμες, πρωτογενείς ή αρχειακές πηγές, ανεκμετάλλευτες μέχρι σήμερα, όπως είναι -μεταξύ πολλών άλλων- η εξαντλητική αποδελτίωση και διασταύρωση του ημερήσιου πολιτικού τύπου της εποχής, τόσο  εθνικής  όσο και  τοπικής εμβέλειας . Ως αποτέλεσμα και καλύπτοντας το υφιστάμενο ερευνητικό κενό, συγκρότησε μια μοναδική, αξιόπιστη και ολοκληρωμένη βάση εμπειρικών ποσοτικών δεδομένων για την καταγραφή των συμβάντων διαμαρτυρίας. Η μελέτη του εξαντλεί την υπάρχουσα θεωρητική βιβλιογραφία σχετικά με τα κοινωνικά κινήματα και εντάσσει τα εμπειρικά δεδομένα που συγκέντρωσε σε ένα συνεκτικό ερμηνευτικό πλαίσιο. Η έρευνα του Κ. Λαμπράκη συνεισφέρει ουσιαστικά στην ιστορική μελέτη των Ιουλιανών, προσθέτοντας νέα στοιχεία, εμπλουτίζ...

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι/ Σχεδίασμα Β - Διοινύσιος Σολωμός

  Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει· Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι’ η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει· Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει: «Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω γω στο χέρι; Οπού συ μού γινες βαρύ κι’ ο Αγαρηνός το ξέρει.