Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άτιτλο ποίημα (του Παλαιστίνιου ποιητή Zakaria Mohammed) - απόδοση στα Ελληνικά Δημήτρης Κανταλής

 Ο πόλεμος του Ισραήλ ενάντια στη Γάζα είναι μια δολοφονική επίθεση σε  άμαχους Παλαιστίνιους - Jacobin Greece

Έκλαιγε! Του έπιασα, λοιπόν, το χέρι για να τον συνεφέρω 

και για να του σκουπίσω τα δάκρυα.

Του είπα με ένα κόμπο στο λαιμό: 

Σου υπόσχομαι πως στο τέλος θα νικήσει το δίκιο 

και γρήγορα θα έρθει η ειρήνη.

 Μα και βέβαια του 'λεγα ψέμματα. Το ξέρω πως δεν πρόκειται 

να νικήσει το δίκιο κι ούτε η ειρήνη θα έρθει γρήγορα,

 αλλά έπρεπε να σταματήσω τα δάκρυά του.

Έχω αυτή τη λαθεμένη ιδέα που λέει πως, 

αν μπορούμε με ένα κόλπο να σταματήσουμε το ποτάμι των δακρύων, 

όλα θα πάρουν ένα δρόμο σωστό. 

Και τότε, τα πράγματα θα τα δεχτούμε όπως είναι. 

Η απανθρωπιά και το δίκιο θα βόσκουν παρέα στον κάμπο, 

ο θεός θα είναι αδελφός με το σατανά

 και το θύμα θα βρει αγάπη από το φονιά του.

 Όμως τα δάκρυα με τίποτα δεν πρόκειται να σταματήσουν. 

Ολοένα ξεχύνονται σαν πλημμύρα 

και χαλάνε το ψεύτικο φτιασίδωμα της ειρήνης.

Και γι αυτό, για την πίκρα των δακρύων που επιμένουν, 

άσε τα μάτια να εξαγνιστούν και να αγιάσουν στο πρόσωπο της γης. 

Δουλειά της ποίησης δεν είναι να σκουπίζει τα δάκρυα. 

Η ποίηση οφείλει να σκάψει μια τάφρο 

όπου τα δάκρυα θα πλημμυρίσουν και θα πνίξουν το σύμπαν.

 

Από τη συλλογή ποιημάτων: A Date for the Crow

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μενέλαος Χαραλαμπίδης: «Οι δωσίλογοι δεν τιμωρήθηκαν, στελέχωσαν τον κρα...

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι/ Σχεδίασμα Β - Διοινύσιος Σολωμός

  Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει· Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι’ η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει· Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει: «Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω γω στο χέρι; Οπού συ μού γινες βαρύ κι’ ο Αγαρηνός το ξέρει.

«Το περιγιάλι το κρυφό»: Ένα παρεξηγημένο ποίημα (από το ideostrovilos.gr)

  Το σύντομο αυτό ποίημα του Σεφέρη, θεωρήθηκε (και θεωρείται) από πολλούς ότι έχει πηγή έμπνευσης ένα πολύ όμορφο ακρογιάλι της Κύπρου. Άρνηση Στο περιγιάλι το κρυφό κι άσπρο σαν περιστέρι διψάσαμε το μεσημέρι. μα το νερό γλυφό. Πάνω στην άμμο την ξανθή Μγράψαμε τ’ όνομά της.. ωραία που φύσηξε ο μπάτης και σβήστηκε η γραφή. Με τι καρδιά, με τι πνοή, τι πόθους και τι πάθος πήραμε την ζωή μας.• λάθος! κι αλλάξαμε ζωή Το σύντομο αυτό ποίημα του Σεφέρη, πολύ δημοφιλές στην Κύπρο, θεωρήθηκε (και θεωρείται) από πολλούς ότι έχει πηγή έμπνευσης ένα πολύ όμορφο ακρογιάλι της Κύπρου, την παραλία του Κόννου στον Πρωταρά, στις ανατολικές ακτές του νησιού μας. Σαν τέτοιο το συστήνουν οι ξεναγοί, έτσι το χρησιμοποιούν σε κείμενά τους δημοσιογράφοι και άλλοι. Δυστυχώς, παρ’ όλη την αγάπη και τους δεσμούς του ποιητή με την Κύπρο, παρ’ όλο ότι μια ολόκληρη ποιητική του συλλογή είναι εμπνευσμένη από την Κύπρο, αυτό δεν ευσταθεί. Ο  Γιώργος Σεφέρης  ήρθε για πρώτη φορά ...